Category: Πληροφορίες για το κοινό

Η κατανάλωση μιας ποσότητας ίσης με ένα φλιτζάνι φασόλια, φακές ή ρεβίθια κάθε μέρα μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 να ρυθμίσουν καλύτερα το σάκχαρό τους και ενδεχομένως να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών επεισοδίων και εγκεφαλικού επεισοδίου, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης από τον Καναδά.

Τα όσπρια έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και είναι πηγές πρωτεΐνης, οι οποίες τείνουν να αμβλύνουν την αύξηση της γλυκόζης του αίματος μετά την κατανάλωση τροφής και να μειώνουν την αρτηριακή πίεση. Επίσης, είναι καλές πηγές φυτικών ινών, που φαίνεται να σχετίζονται με τη μείωση της χοληστερόλης.

Η μελέτη, διάρκειας 3 μηνών, συμπεριέλαβε 121 άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, που χωρίστηκαν σε 2 ομάδες. Η πρώτη κατανάλωνε τουλάχιστον 1 φλιτζάνι όσπρια την ημέρα, ενώ η δεύτερη κατανάλωνε δημητριακά ολικής άλεσης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η καθημερινή κατανάλωση οσπρίων σε σύγκριση με μια δίαιτα πλούσια σε δημητριακά ολικής αλέσεως οδήγησε σε μικρές αλλά σημαντικές μειώσεις των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, καθώς και των επιπέδων της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερόλης. Στο τέλος της μελέτης τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης μειώθηκαν από 7.4% σε 6.9% και από 7.2% σε 6.9% στους συμμετέχοντες που κατανάλωναν όσπρια και σε αυτούς που κατανάλωναν προϊόντα ολικής αλέσεως αντίστοιχα. O κατ ‘εκτίμηση 10-ετής κίνδυνος για εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου μειώθηκε από το 10.7% στο 9.6% στην ομάδα των ατόμων που κατανάλωναν όσπρια, κυρίως λόγω της μείωσης της αρτηριακής πίεσης, η οποία δεν παρατηρήθηκε στην ομάδα των ατόμων που κατανάλωναν προϊόντα ολικής άλεσης.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Oκτωβρίου του Archives of Internal Medicine.

Effect of Legumes as Part of a Low Glycemic Index Diet on Glycemic Control and Cardiovascular Risk Factors in Type 2 Diabetes Mellitus: A Randomized Controlled Trial.
Jenkins DJ, Kendall CW, Augustin LS, Mitchell S, Sahye-Pudaruth S, Blanco Mejia S, Chiavaroli L, Mirrahimi A, Ireland C, Bashyam B, Vidgen E, de Souza RJ, Sievenpiper JL, Coveney J, Leiter LA, Josse RG.
Arch Intern Med. 2012 Oct 22:1-8. doi: 10.1001/2013.jamainternmed.70. [Epub ahead of print]

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου 

Μια νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι οι γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 μπορούν μέσω μέτριας σωματικής άσκησης να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

Είναι γνωστό ότι η σωματική άσκηση συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης πολλών χρόνιων νόσων, όπως ο καρκίνος, ο σακχαρώδης διαβήτης και η καρδιακής νόσος. Ερευνητές από το Εθνικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας και Κέντρο για την Έρευνα Υγείας του Πληθυσμού στο Μεξικό, πραγματοποίησαν μια μελέτη πληθυσμού, στην οποία συμπεριλήφθηκαν 1.000 νέες περιπτώσεις σακχαρώδους διαβήτη και 1.074 άτομα στην ομάδα ελέγχου. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι ο σακχαρώδης διαβήτης συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, αλλά η συσχέτιση μεταξύ σακχαρώδους διαβήτη και καρκίνου του μαστού αποδυναμώνεται με την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας. Οι γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη και χαμηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας είχαν πενταπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού σε σύγκριση με τις διαβητικές γυναίκες με τα υψηλότερα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας.

Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μέτριας έντασης σωματική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει σημαντικά τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού στις διαβητικές γυναίκες.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Οκτωβρίου του Diabetes Care.

Moderate-Intensity Physical Activity Ameliorates the Breast Cancer Risk in Diabetic Women.
Torres-Mejía G, Angeles-Llerenas A, Ortega-Olvera C, Lazcano-Ponce E, Ziv E, Pulido-Rodríguez J, García-Solis MD, Murillo-Zamora E, Vázquez-Lara J, Romieu I.
Diabetes Care. 2012 Oct 1. [Epub ahead of print]

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου 

• 14 Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη. Εξαγγέλλεται μήνας διαβήτη:  Μήνας ευαισθητοποίησης στην πρόληψη και αντιμετώπιση της μεταβολικής μάστιγας του 21^ου αιώνα, της μάστιγας του διαβήτη.
• Τετραπλασιάστηκαν οι πάσχοντες τα τελευταία 30 χρόνια
• Το μυστικό για την αποφυγή επιπλοκών βρίσκεται στην πρόληψη και σωστή ρύθμιση του διαβήτη
• Σημαντικές εξελίξεις για την αντιμετώπιση της νόσου
• Ο Διαβήτης είναι νόσος που κοστίζει

Διαβάστε εδώ αναλυτικά για όλες τις δραστηριότητες της ΕΔΕ κατά τη διάρκεια του “Μήνα Διαβήτη 2012”.

Πρόσφατη μελέτη από το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού του Ιατρικού Κέντρου Tufts στη Βοστόνη έδειξε ότι η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 σε άτομα υψηλού κινδύνου.

Στην μελέτη, που ήταν μια μελέτη παρατήρησης διάρκειας περίπου 2.7 ετών, συμμετείχαν συνολικά 2039 άτομα με προ-διαβήτη, που εντάχθηκαν στο Πρόγραμμα Πρόληψης Διαβήτη. Τα επίπεδα 25-υδροξυβιταμίνης D, ο δείκτης μάζας σώματος και η σωματική δραστηριότητα αξιολογήθηκαν σε πολλαπλά χρονικά σημεία κατά τη διάρκεια της μελέτης.

Οι συμμετέχοντες με τιμές βιταμίνης D στο υψηλότερο τριτημόριο είχαν 28% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν σακχαρώδη διαβήτη κατά τη διάρκεια της μελέτης σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες με τιμές στο χαμηλότερο τριτημόριο των επιπέδων βιταμίνης D, μετά από προσαρμογή για τις παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, όπως οι διατροφικές αλλαγές, η αυξημένη σωματική δραστηριότητα και η απώλεια βάρους, που είναι γνωστό ότι μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα υψηλά επίπεδα βιταμίνης D σχετίζονται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη, αλλά λόγω της φύσης της μελέτης η πιθανή αιτιώδης σχέση πρέπει να επιβεβαιωθεί από μελέτες παρέμβασης.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Μαρτίου του Diabetes Care.

Plasma 25-hydroxyvitamin D and progression to diabetes in patients at risk for diabetes: an ancillary analysis in the Diabetes Prevention Program.
Pittas AG, Nelson J, Mitri J, Hillmann W, Garganta C, Nathan DM, Hu FB, Dawson-Hughes B; Diabetes Prevention Program Research Group.
Diabetes Care. 2012 Mar;35(3):565-73. Epub 2012 Feb 8.

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου 

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Washington παρακολούθησαν περισσότερα από 1800 άτομα για περίπου 5 χρόνια. Στην αρχική εξέταση κανένα από τα άτομα αυτά δεν είχε σακχαρώδη διαβήτη ή γνωστή καρδιαγγειακή νόσο. Οι συμμετέχοντες φόρεσαν βηματόμετρο για μια εβδομάδα, προκειμένου να υπολογισθεί ο μέσος αριθμός των βημάτων που έκαναν κάθε μέρα.
Περίπου το ένα τέταρτο των συμμετεχόντων θεωρήθηκε ότι είχε πολύ χαμηλή φυσική δραστηριότητα, κάνοντας λιγότερο από 3500 βήματα την ημέρα, ενώ περίπου το 50% των συμμετεχόντων έκανε λιγότερο από 7800 βήματα. Η σύσταση για το καθημερινό περπάτημα είναι το λιγότερο 10000 βήματα την ημέρα.

Στο τέλος της πενταετίας 243 συμμετέχοντες εμφάνισαν σακχαρώδη διαβήτη. Περίπου το 17% των ατόμων στην ομάδα με τη χαμηλή φυσική δραστηριότητα ανέπτυξε διαβήτη σε σύγκριση με το 12% των συμμετεχόντων που έκανε περισσότερα από 3.500 βήματα την ημέρα.

Μετά από συνυπολογισμό της ηλικίας, του καπνίσματος και άλλων παραγόντων κινδύνου, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες που περπατούσαν περισσότερο είχαν 29% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν διαβήτη σε σύγκριση με εκείνους που περπατούσαν λιγότερο.

Η αυξημένη σωματική δραστηριότητα αποτρέπει την αύξηση του σωματικού βάρους, που είναι σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση διαβήτη, ενώ φαίνεται να έχει και άλλες ευνοϊκές επιδράσεις στον οργανισμό μας, καταλήγουν οι συγγραφείς.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Ιουνίου του Diabetes Care.

Modest Levels of Physical Activity Are Associated With a Lower Incidence of Diabetes in a Population With a High Rate of Obesity: The Strong Heart Family Study.
Fretts AM, Howard BV, McKnight B, Duncan GE, Beresford SA, Calhoun D, Kriska AM, Storti KL, Siscovick DS.
Diabetes Care. 2012 Jun 20. [Epub ahead of print]

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου

Το σελήνιο είναι ένα μικροθρεπτικό συστατικό, που θεωρείται ότι έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Υψηλά επίπεδα σεληνίου έχουν σχετιστεί με μειωμένο κίνδυνο εμφάνσισης αρκετών μορφών καρκίνου.

Πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι τα υψηλά επίπεδα σεληνίου στον οργανισμό μπορεί να σχετίζονται με κατά 25% περίπου μείωση στον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη.
Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία από περίπου 3600 γυναίκες και 3500 άνδρες. Κατά την περίοδο συλλογής των αρχικών στοιχείων (1982-1987) κανένας από τους συμμετέχοντες δεν είχε σακχαρώδη διαβήτη και σε όλους μετρήθηκαν τα επίπεδα σεληνίου στους όνυχες των δακτύλων των κάτω άκρων. Στο τέλος της μελέτης (2008), 780 άτομα είχαν εμφανίσει σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Τα υψηλότερα επίπεδα σεληνίου στα νύχια σχετίστηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη, ενώ η αρνητική συσχέτιση μεταξύ επιπέδων σεληνίου στον οργανισμό και κινδύνου εμφάνισης διαβήτη φάνηκε να είναι γραμμική.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Ιουλίου του Diabetes Care.
Toenail selenium and incidence of type 2 diabetes in u.s. Men and women.
Park K, Rimm EB, Siscovick DS, Spiegelman D, Manson JE, Morris JS, Hu FB, Mozaffarian D.
Diabetes Care. 2012 Jul;35(7):1544-51. Epub 2012 May 22.

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου 

Η μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης μόνη της ή σε συνδυασμό με τη μέτρηση της γλυκόζης νηστείας δεν αποτελούν αξιόπιστες μέθοδοι για την αναγνώριση του παθολογικού μεταβολισμού των υδατανθράκων σε γυναίκες που είχαν εμφανίσει διαβήτη κύησης, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη.
Στη μελέτη συμμετείχαν 231 γυναίκες που είχαν εμφανίσει διαβήτη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους. Ένα χρόνο μετά το τέλος της κύησης οι γυναίκες υποβλήθηκαν σε καμπύλη γλυκόζης (που θεωρήθηκε η μέθοδος αναφοράς για τη διάγνωση του παθολογικού μεταβολισμού των υδατανθράκων), ενώ μετρήθηκε και η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη.

Παθολογικό μεταβολισμό υδατανθράκων βρέθηκε να έχει το 46% των γυναικών με βάση τη μέθοδο αναφοράς (καμπύλη γλυκόζης), το 19% των γυναικών με βάση τις τιμές της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης και το 38% με βάση τις τιμές του σακχάρου νηστείας. Όταν χρησιμοποιήθηκε σαν κριτήριο ο συνδυασμός των τιμών της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης και του σακχάρου νηστείας το 47% των γυναικών βρέθηκε να έχει παθολογικό μεταβολισμό υδατανθράκων.

Η μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης είχε πολύ χαμηλή ευαισθησία (23%) για την αναγνώριση των γυναικών με παθολογικό μεταβολισμό υδατανθράκων, ενώ η μέτρηση του σακχάρου νηστείας ή ο συνδυασμός των δύο μετρήσεων (γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης και σακχάρου νηστείας) είχαν ευαισθησία της τάξης του 83%. Συνεπώς, σύμφωνα με τους ερευνητές, η μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης μόνη της ή σε συνδυασμό με τη μέτρηση του σακχάρου νηστείας δεν επαρκούν για την αναγνώριση του παθολογικού μεταβολισμού των υδατανθράκων στις γυναίκες που έχουν εμφανίσει διαβήτη κύησης.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Ιουνίου του Diabetes Care.

Hemoglobin A1c Versus Oral Glucose Tolerance Test in Postpartum Diabetes Screening.
Picón MJ, Murri M, Muñoz A, Fernández-García JC, Gomez-Huelgas R, Tinahones FJ.
Diabetes Care. 2012 Jun 11. [Epub ahead of print]

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου

Οι άνθρωποι που πάσχουν από ψωρίαση, μια αυτοάνοση διαταραχή του δέρματος, μπορεί να αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Για τη μελέτη συλλέχθηκαν στοιχεία από 108000 περίπου ασθενείς με ψωρίαση και από 430000 περίπου άτομα χωρίς ψωρίαση. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη ήταν 11% υψηλότερος για τους ασθενείς με ήπια ψωρίαση και 46% υψηλότερος για τους ασθενείς με σοβαρή ψωρίαση συγκριτικά με τους υγιείς συμμετέχοντες.

Οι λόγοι για τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη σύμφωνα με τους ερευνητές μπορεί να είναι γενετικοί ή η ψωρίαση μπορεί να σχετίζεται με αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη. Η παχυσαρκία αποτελεί αδιαμφισβήτητα παράγοντα κινδύνου τόσο για την εμφάνιση ψωρίασης όσο και για την εμφάνιση διαβήτη τύπου 2, ενώ η ψωρίαση είναι πιο δύσκολο να θεραπευτεί σε παχύσαρκους ασθενείς. Συνεπώς, οι ασθενείς με ψωρίαση θα πρέπει να προσπαθούν να διατηρούν ένα υγιές βάρος, το οποίο θα βοηθήσει στην ικανοποιητική θεραπεία της πάθησής τους αλλά και στην πρόληψη του διαβήτη.

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου 

Μια πρόσφατη κλινική μελέτη στην Κίνα έδειξε ότι η χορήγηση εκχυλίσματος κανέλας σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 βελτίωσε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, ενώ σχετίστηκε και με μείωση των επιπέδων των τριγλυκεριδίων.

Στη μελέτη συμμετείχαν 66 διαβητικοί ασθενείς, οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν σε 3 ομάδες. Η πρώτη ομάδα έλαβε εικονικό φάρμακο, η δεύτερη ομάδα 120 mg του σκευάσματος με εκχύλισμα κανέλας και η τρίτη ομάδα 360 mg του σκευάσματος. Όλοι οι συμμετέχοντες έλαβαν και αντιδιαβητική αγωγή (γλικλαζίδη). Η μελέτη είχε συνολική διάρκεια 3 μηνών.

Στο τέλος της μελέτης διαπιστώθηκε ότι τα επίπεδα γλυκόζης νηστείας μειώθηκαν σημαντικά στις 2 ομάδες που έλαβαν το εκχύλισμα κανέλας, ενώ καμία αλλαγή δεν παρατηρήθηκε στην ομάδα που έλαβε το εικονικό φάρμακο. Επιπλέον, τα επίπεδα τριγλυκεριδίων μειώθηκαν στην ομάδα που έλαβε τη χαμηλή δόση του εκχυλίσματος κανέλας, ενώ στην ομάδα που έλαβε την υψηλή δόση και στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου παρατηρήθηκε μια ελαφρά αύξηση των τριγλυκεριδίων.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η κανέλα είναι ένα υποσχόμενο συμπλήρωμα για την αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 όταν η υπεργλυκαιμία δεν ρυθμίζεται επαρκώς με τη διατροφή, την άσκηση και την αντιδιαβητική αγωγή, αλλά περαιτέρω μελέτες χρειάζονται προκειμένου να προσδιοριστεί το ακριβές συστατικό της κανέλας που είναι υπεύθυνο για το αντιδιαβητικό της αποτέλεσμα.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Ιουνίου του Nutrition Research.

Cinnamon extract improves fasting blood glucose and glycosylated hemoglobin level in Chinese patients with type 2 diabetes.
Lu T, Sheng H, Wu J, Cheng Y, Zhu J, Chen Y.
Nutrition Research 2012 Jun;32(6):408-12. Epub 2012 Jun 14.

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου