Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι οι ασθενείς που διαγιγνώσκονται με διαβήτη μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο για κατάγματα. Ο κίνδυνος αυτός μπορεί να είναι ακόμη υψηλότερος στους ασθενείς με διαβήτη που αντιμετωπίζονται με ινσουλίνη. Ωστόσο, οι ερευνητές δεν διαπίστωσαν σημαντική σχέση μεταξύ του αδιάγνωστου διαβήτη και τον κίνδυνο καταγμάτων.

Η μελέτη, που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη, περιελάμβανε συνολικά 15.140 συμμετέχοντες. Τα αποτελέσματα έδειξαν οι ασθενείς με διαβήτη είχαν 1.74 φορές υψηλότερο κίνδυνο κατάγματος σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες χωρίς διαβήτη. Μεταξύ των ασθενών με διαβήτη, αυτοί που ελάμβαναν ινσουλίνη είχαν 1.87 φορές αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων, ενώ οι αυτοί με γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c) ≥8% είχαν 1.63 φορές υψηλότερο κίνδυνο σε σύγκριση με αυτούς με γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη <8%.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα για αξιολόγηση του κινδύνου κατάγματος σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και ειδικά σε αυτούς με κακή γλυκαιμική ρύθμιση.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Δεκεμβρίου του Diabetes Care.

Diabetes and Risk of Fracture-Related Hospitalization: The Atherosclerosis Risk in Communities Study.

Schneider AL, Williams EK, Brancati FL, Blecker S, Coresh J, Selvin E.

Diabetes Care. 2012 Dec 17. [Epub ahead of print]

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη ο δείκτης μάζας σώματος (BMI, body mass index) της μητέρας μπορεί να προβλέψει αν τα παιδιά θα εμφανίσουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 αργότερα στη ζωή τους.

Οι ερευνητές μελέτησαν στοιχεία από περισσότερα από 1800 παιδιά και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο δείκτης μάζας σώματος μιας μητέρας είναι πιο ακριβής στην πρόβλεψη της εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 των παιδιών τους σε σύγκριση με το οικογενειακό ιστορικό της νόσου ή τους γενετικούς και περιβαλλοντολογικούς παράγοντες. Ο δείκτης μάζας σώματος του πατέρα δε βρέθηκε να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο.

Οι επαγγελματίες υγείας, σύμφωνα με τους συγγραφείς, θα είναι πλέον σε θέση να προβλέψουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την εμφάνιση διαβήτη τύπου 2 με τη χρήση του δείκτη μάζας σώματος της μητέρας και του παιδιού από ότι χρησιμοποιώντας το βάρος του παιδιού και μόνο. Τα ευρήματα αυτά είναι χρήσιμα, καθώς η πρόσβαση στο δείκτη μάζας σώματος της μητέρας είναι ιδιαίτερα εύκολη. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι είναι σημαντικό να καθοριστεί ποια παιδιά διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη αργότερα στη ζωή τους, ώστε οι γιατροί να μπορέσουν να αποφασίσουν ποιο παιδί χρειάζεται έγκαιρη παρέμβαση. Στις παρεμβάσεις περιλαμβάνεται κυρίως η υιοθέτηση από την οικογένεια ενός πιο υγιεινού τρόπου ζωής.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Δεκεμβρίου του Journal of Pediatrics.

Higher Maternal Body Mass Index Is Associated with an Increased Risk for Later Type 2 Diabetes in Offspring.

Juonala M, Jääskeläinen P, Sabin MA, Viikari JS, Kähönen M, Lehtimäki T, Seppälä I, Hutri-Kähönen N, Taittonen L, Jokinen E, Laitinen T, Magnussen CG, Raitakari OT.

J Pediatr. 2012 Dec 19. pii: S0022-3476(12)01290-5. doi: 10.1016/j.jpeds.2012.10.062. [Epub ahead of print]

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου

Ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά αυξάνει τα μεταγευματικά επίπεδα γλυκόζης και τις απαιτήσεις σε ινσουλίνη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη.
Ερευνητές από τη Βοστώνη πραγματοποίησαν μια διασταυρούμενη μελέτη σε 7 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, με σκοπό να συγκρίνουν τον έλεγχο της γλυκόζης κατά τη διάρκεια 18 ωρών μετά τη λήψη ενός γεύματος με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά ή μετά τη λήψη ενός γεύματος χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, με ίδια περιεκτικότητα όμως σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνη.

Παρά τις σημαντικές διαφορές που παρατηρήθηκαν μεταξύ των 7 συμμετεχόντων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μετά από το γεύμα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά απαιτήθηκαν σημαντικά περισσότερες μονάδες ινσουλίνης σε σύγκριση με τις απαιτήσεις μετά από το χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά γεύμα (12.6 ± 1.9 μονάδες έναντι 9.0 ± 1.3 μονάδες ινσουλίνης). Ωστόσο, ακόμη και με τις επιπλέον μονάδες ινσουλίνης, το γεύμα με υψηλά λιπαρά προκάλεσε μεγαλύτερη αύξηση του σακχάρου αίματος σε σύγκριση με το χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά γεύμα.

Τα αποτελέσματα της μελέτης υπογραμμίζουν τους περιορισμούς της τρέχουσας προσέγγισης με βάση τους υδατάνθρακες για τον υπολογισμό της προγευματικής δόσης ινσουλίνης. Σύμφωνα με τους ερευνητές, περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για αναπτυχθούν και να επικυρωθούν εναλλακτικοί αλγόριθμοι δοσολογίας ινσουλίνης για τα λιπαρά γεύματα.
 

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Νοεμβρίου του Diabetes Care.

Dietary Fat Acutely Increases Glucose Concentrations and Insulin Requirements in Patients With Type 1 Diabetes: Implications for carbohydrate-based bolus dose calculation and intensive diabetes management.

Wolpert HA, Atakov-Castillo A, Smith SA, Steil GM.

Diabetes Care. 2012 Nov 27. [Epub ahead of print]

Η παχυσαρκία είναι η κύρια αιτία του σακχαρώδους διαβήτη παγκοσμίως. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, ο κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη μπορεί να είναι ακόμη υψηλότερος σε άτομα που έγιναν παχύσαρκα νωρίτερα στη ζωή τους.
Η μελέτη, που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, είχε σκοπό να εξετάσει αν ο κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη αλλάζει ανάλογα με το πότε οι άνθρωποι έγιναν παχύσαρκοι και ανάλογα με το χρονικό διάστημα που ήταν παχύσαρκοι. Στη μελέτη συμμετείχαν περίπου 10.500 άτομα ηλικίας 12 με 21 ετών, που παρακολουθήθηκαν από το 1996 ως το 2009.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες που έγιναν παχύσαρκοι πριν την ηλικία των 18 ετών είχαν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη από εκείνους που έγιναν παχύσαρκοι στην ενήλικη ζωή τους. Οι γυναίκες μάλιστα που έγιναν παχύσαρκες πριν την ηλικία των 16 ετών είχαν 2.77 φορές αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν διαβήτη σε σύγκριση με εκείνες που έγιναν παχύσαρκες μετά την ηλικία των 18 ετών.

Τα αποτελέσματα επίσης έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες που έγιναν παχύσαρκοι στην εφηβική ηλικία και συνέχισαν να είναι παχύσαρκοι στην ενήλικη ζωή ήταν πιο πιθανό να εμφανίσουν διαβήτη. Συγκεκριμένα, οι άνδρες που έγιναν παχύσαρκοι στην εφηβική ηλικία και παρέμειναν παχύσαρκοι μέχρι την ενήλικη ζωή τους είχαν 2.27 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη σε σύγκριση με εκείνους που έγιναν παχύσαρκοι στην ενήλικη ζωή. Σε σύγκριση με τις γυναίκες που έγιναν παχύσαρκες ως ενήλικες, αυτές που έγιναν παχύσαρκες νωρίτερα στη ζωή τους και παρέμειναν παχύσαρκες είχαν 2.08 περισσότερες πιθανότητες εμφάνισης διαβήτη.
Σύμφωνα με τους συγγραφείς τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας στους νέους ανθρώπους για την πρόληψη του σακχαρώδους διαβήτη.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Δεκεμβρίου του Diabetes Care.

Timing and Duration of Obesity in Relation to Diabetes: Findings from an ethnically diverse, nationally representative sample.

The NS, Richardson AS, Gordon-Larsen P.

Diabetes Care. 2012 Dec 5. [Epub ahead of print]

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου 

Η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη και σύμφωνα με τη νέα μελέτη περισσότερες ώρες ύπνου θα μπορούσαν να βελτιώσουν την αντίσταση στην ινσουλίνη στους εφήβους και να αποτρέψουν τη μελλοντική εμφάνιση διαβήτη.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τη διάρκεια ύπνου και μέτρησαν τα επίπεδα αντίστασης στην ινσουλίνη σε 245 υγιείς μαθητές γυμνασίου. Από τους συμμετέχοντες ζητήθηκε να κρατήσουν ένα ημερολόγιο καταγραφής ύπνου και να φορέσουν μια συσκευή καταγραφής κίνησης, φυσικής δραστηριότητας και συμπεριφοράς ύπνου (actigraph) στον καρπό για μία εβδομάδα κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους. Η διάρκεια ύπνου, με βάση τη συσκευή αυτή, ήταν κατά μέσο όρο 6.4 ώρες κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, με τις σχολικές ημέρες σημαντικά χαμηλότερη σε σύγκριση με τα Σαββατοκύριακα.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η μικρότερη διάρκεια ύπνου σχετίζεται με υψηλότερη αντίσταση στην ινσουλίνη ανεξάρτητα από τη φυλή, την ηλικία, το φύλο, την περίμετρο μέσης και το δείκτη μάζας σώματος. Μία επιπλέον ώρα ύπνου για τους εφήβους που κοιμούνται συνήθως 6 ώρες το βράδυ θα μπορούσε να βελτιώσει την αντίσταση στην ινσουλίνη κατά 9%.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι παρεμβάσεις για την προώθηση της μεταβολικής υγείας στην εφηβική ηλικία θα πρέπει να περιλαμβάνουν προσπάθειες για την αύξηση της διάρκειας του ύπνου κάθε βράδυ. Η Αμερικανική Ακαδημία Ιατρικής Ύπνου άλλωστε αναφέρει ότι οι περισσότεροι έφηβοι χρειάζονται λίγο περισσότερο από 9 ώρες ύπνου κάθε νύκτα.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Οκτωβρίου του Sleep.

Sleep duration and insulin resistance in healthy black and white adolescents.

Matthews KA, Dahl RE, Owens JF, Lee L, Hall M.

Sleep. 2012 Oct 1;35(10):1353-8.

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου

Νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Κρήτης παρέχει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι σε έγκυες γυναίκες τα υψηλά επίπεδα θυρεοειδοτρόπου ορμόνης TSH (thyroid stimulating hormone) και η αυτοανοσία του θυρεοειδούς αδένα στην αρχή της εγκυμοσύνης αυξάνουν τον κίνδυνο επιπλοκών της κύησης.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα αίματος από 1170 γυναίκες κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης και μέτρησαν τις θυρεοειδικές ορμόνες TSH, ελεύθερη θυροξίνη και ελεύθερη τριϊωδοθυρονίνη, καθώς και τα κύρια αντισώματα του θυρεοειδούς (αντιμικροσωμιακά και αντιθυρεοσφαιρινικά αντισώματα).

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, ο συνδυασμός των υψηλών επιπέδων TSH και η αυτοανοσία του θυρεοειδούς στην αρχή της εγκυμοσύνης συνδέθηκε με τετραπλάσιο κίνδυνο για διαβήτη κύησης και με τριπλάσιο κίνδυνο για χαμηλού βάρους γέννησης νεογνά. Οι γυναίκες με θετικά αντιθυρεοειδικά αντισώματα αλλά με φυσιολογικά επίπεδα TSH σε πρώιμα στάδια της κύησης ήταν σε υψηλό κίνδυνο για πρόωρο τοκετό. Εντούτοις, ο συνδυασμός υψηλών επιπέδων TSH και αυτοανοσίας δε βρέθηκε να σχετίζεται με πρόωρο τοκετό.

Οι ερευνητές συστήνουν να πραγματοποιηθούν περαιτέρω μελέτες για να κατανοήσουμε πλήρως την φυσιολογία του θυρεοειδούς κατά τη διάρκεια της κύησης και για να επιβεβαιωθούν οι δυσμενείς επιπτώσεις της νόσου του θυρεοειδούς για τη μητέρα και το παιδί.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Δεκεμβρίου του Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism.

Thyroid dysfunction and autoantibodies in early pregnancy are associated with increased risk of gestational diabetes and adverse birth outcomes.
Karakosta P, Alegakis D, Georgiou V, Roumeliotaki T, Fthenou E, Vassilaki M, Boumpas D, Castanas E, Kogevinas M, Chatzi L.
Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism. 2012 Dec;97(12):4464-72. doi: 10.1210/jc.2012-2540. Epub 2012 Sep 26.
 

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου

Ενημερωθείτε για το Σακχαρώδη Διαβήτη 

Με την ευγενική χορηγία των Novo Nordisk

   &  Abbott Diabetes Care

Δείτε εδώ ένα βίντεο – αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη (14 Νοεμβρίου).

Η Παγκόσμια Ημέρα για τον Διαβήτη γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη και υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. Στόχος είναι να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει το παγκόσμιο κοινό για την ύπουλη αυτή αρρώστια, η οποία προκαλεί το θάνατο τουλάχιστον 3.000.000 ανθρώπων ετησίως.

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μία χρόνια πάθηση, που εμφανίζεται όταν το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη (Διαβήτης Τύπου 1), ή όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά την παραγόμενη ινσουλίνη (Διαβήτης Τύπου 2). Η Ινσουλίνη είναι μια ορμόνη, που επιτρέπει στα κύτταρα να πάρουν το σάκχαρο από το αίμα και να το χρησιμοποιήσουν ως πηγή ενέργειας.

Η πρόληψη, σε συνδυασμό με τη σωστή διατροφή, την άσκηση, αλλά και τα φάρμακα, μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη, επισημαίνουν οι επιστήμονες, που εκτιμούν ότι οι ασθενείς στη χώρα μας ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο, από τους οποίους αρκετοί δεν το γνωρίζουν. Οι ειδικοί εφιστούν την προσοχή, ιδιαίτερα στα ελληνόπουλα, που συγκαταλέγονται στα πιο παχύσαρκα παιδιά της Ευρώπης.

Ακούστε εδώ το σχετικό Ραδιοφωνικό Σποτ που δημιουργήθηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη.

(Με την ευγενική χορηγία του Ροταριανού Ομίλου Φιλοθέης)

Νέα έρευνα δείχνει ότι η προσθήκη τροφίμων ή συμπληρωμάτων πλούσια σε βιταμίνη K1 (φυλλοκινόνη) στη διατροφή μπορεί να βοηθήσει στην προστασία έναντι του διαβήτη τύπου 2.

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περισσότερους από 1900 συμμετέχοντες της μελέτης «πρόληψη με τη μεσογειακή διατροφή», που ήταν σε υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου, καθώς και από επιπλέον 1069 άτομα, τα οποία δεν είχαν διαβήτη κατά την έναρξη της έρευνας. Οι δίαιτες των συμμετεχόντων αξιολογήθηκαν με ετήσιο ερωτηματολόγιο συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων με βάση την πρόσληψη της βιταμίνης Κ1.

Οι συμμετέχοντες που αύξησαν στη διατροφή τους την πρόσληψη της βιταμίνη Κ1 κατά τη διάρκεια της πενταετούς παρακολούθησης βρέθηκαν να έχουν 51% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με εκείνους που μείωσαν ή δεν άλλαξαν την πρόσληψη της βιταμίνης Κ1. Μετά από προσαρμογή για πιθανούς συγχυτικούς παράγοντες, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κάθε επιπλέον πρόσληψη 100 μg φυλλοκινόνης την ημέρα σχετίστηκε με 17% μείωση του κινδύνου εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η διαιτητική πρόσληψη βιταμίνης Κ1 μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2.

Η βιταμίνη K1 βρίσκεται σε ικανές ποσότητες στα πράσινα και φυλλώδη λαχανικά.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Νοεμβρίου του American Journal of Clinical Nutrition.

Dietary phylloquinone intake and risk of type 2 diabetes in elderly subjects at high risk of cardiovascular disease.
Ibarrola-Jurado N, Salas-Salvadó J, Martínez-González MA, Bulló M.
American Journal of Clinical Nutrition. 2012 Nov;96(5):1113-8. doi: 10.3945/ajcn.111.033498. Epub 2012 Oct 3.

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Διαβήτη (14 Νοεμβρίου 2012), η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία, διοργανώνει δράσεις ενημέρωσης κοινού στο πλαίσιο του «Μήνα Ευαισθητοποίησης και Ενημέρωσης για τον Διαβήτη» που θα διαρκέσουν έως τις 16 Δεκεμβρίου 2012.

Στο πλαίσιο αυτό, υλοποιείται 3ήμερο ενημερωτικών δράσεων για τη σημασία της υγιεινής διατροφής και της άσκησης, στην Πλατεία Συντάγματος από τις 22 έως τις 24 Νοεμβρίου, 09:00-17.00 με την ευγενική χορηγία της MSD.

Με βασικό μήνυμα «Αλλάζω Τρόπο Ζωής: Τρώω Υγιεινά, Αθλούμαι Τακτικά», οι δράσεις έχουν ως στόχο την πρόληψη του Σακχαρώδους Διαβήτη μέσω της σωστής διατροφής και της σωματικής δραστηριότητας.

Όλοι όσοι βρεθούν στην Πλατεία Συντάγματος, θα έχουν την ευκαιρία να λάβουν επιστημονική ενημέρωση από ειδικούς διατροφολόγους, και να απαντήσουν με έναν πρωτότυπο και δημιουργικό τρόπο σχετικά με τις διατροφικές τους συνήθειες και τη φυσική τους δραστηριότητα. Επιπλέον, θα πραγματοποιηθεί διανομή ενημερωτικών εντύπων με συμβουλές διατροφής και άσκησης που βοηθούν στην πρόληψη τουa Σακχαρώδους Διαβήτη.

Η καμπάνια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης «Αλλάζω Τρόπο Ζωής: Τρώω Υγιεινά, Αθλούμαι Τακτικά» έχει στόχο να ευαισθητοποιήσει το κοινό για αυτή τη «σιωπηλή» επιδημία που διπλασιάζει την πιθανότητα εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου ειδικά στα νεαρά άτομα.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρίας κ. Ανδρέα Μελιδώνη, «ο σακχαρώδης διαβήτης σε συνδυασμό με την παχυσαρκία έχουν λάβει εκρηκτικές διαστάσεις. Μέσα σε 30 χρόνια εξαπλασιάστηκε ο αριθμός των πασχόντων από σακχαρώδη διαβήτη σε όλο τον κόσμο και από 50 εκατομμύρια που ήταν τη δεκαετία του ΄80 έφθασαν τα 350 εκατομμύρια. Το μέλλον διαφαίνεται ζοφερό. Οι αρμόδιοι του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) προβλέπουν ότι αν μέσα στην επόμενη 15ετία δεν υπάρξουν συντονισμένες παρεμβάσεις, ο αριθμός των πασχόντων θα υπερβεί τα 500 εκατομμύρια. Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι το 8% – 9% του πληθυσμού (800 – 900 χιλιάδες) πάσχει από διαβήτη, ενώ υπάρχει και ένα ποσοστό 2% – 3% που δεν γνωρίζει ότι πάσχει από τη νόσο.  Η επιδημία είναι μπροστά μας σε πλήρη εξέλιξη».

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΒΗΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ (ΕΔΕ) 

Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία (ΕΔΕ), ιδρύθηκε το 1975. Οι κύριοι στόχοι της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας είναι:

• Η ενημέρωση των ατόμων με Διαβήτη, αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου, για το Σακχαρώδη Διαβήτη και τις επιπλοκές του
• Η προώθηση της Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας στο Σακχαρώδη Διαβήτη
• Η θετική επιρροή και η ευαισθητοποίηση των αρχών του κράτους αναφορικά με τις στρατηγικές πρόληψης, ενημέρωσης και φροντίδας για το Σακχαρώδη Διαβήτη
• Η προώθηση της υποστήριξης στα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη
• Η προώθηση και η βελτίωση της φροντίδας στο Σακχαρώδη Διαβήτη
• Η βελτίωση της κλινικής προσέγγισης και η ευκολότερη πρόσβαση στη θεραπευτική αντιμετώπιση των ατόμων με Διαβήτη