28-30.04.2010 – 2o Διαβητολογικό Forum Οξφόρδης
Porto Sani Village Hotel
Κασσάνδρα Χαλκιδικής
Τετάρτη 28-Παρασκευή 30 Απριλίου 2010
Διοργάνωση:
Μονάδα Μεταβολικών Νοσημάτων
Β’Πανεπ.Παθολ.Κλινική του ΑΠΘ
Oxford Centre for Diabetes Endocrinology and Metabolism
Harris Manchester Medical Academy, Oxford UK
17.04.10 – Εκδήλωση Ο.Ε. “Διαβήτης & Καρδιά”
Εκδήλωση Ομάδας Εργασίας “Διαβήτης & Καρδιά” της Ε.Δ.Ε.
Σακχαρώδης Διαβήτης & Καρδιαγγειακή Νόσος :
Η μονόδρομη σχέση, η αμφίδρομη παρέμβαση
Ξενοδοχείο “Crowne Plaza”, Αθήνα
Γραμματεία – Πληροφορίες:
ΚΕΓΜ- Τουριστικές & Συνεδριακές Επιχειρήσεις Α.Ε.
Μιχαλακοπούλου 27, 11528, Αθήνα
Τηλ. 2107210052, 2107210001, Fax. 210 7210051
[readon1 url=”http://www.congressworld.gr”]Congress World[/readon1]
07.03.10 – Ημερίδα, Αθήνα
Ημερίδα
Ινσουλινοθεραπεία & προηγμένη τεχνολογία στον τύπου Ι & τύπου ΙΙ σακχαρώδη διαβήτη
Ξενοδοχείο “Divani Caravel”, Αθήνα
Γραμματεία – Πληροφορίες:
ΚΕΓΜ- Τουριστικές & Συνεδριακές Επιχειρήσεις Α.Ε.
Μιχαλακοπούλου 27, 11528, Αθήνα
Τηλ. 2107210052, 2107210001, Fax. 210 7210051
[readon1 url=”http://www.congressworld.gr”]Congress World[/readon1]
18-20.03.10 – 8o Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο Παχυσαρκίας
Ελληνική Ιατρική Εταιρεία Παχυσαρκίας
Ξενοδοχείο Divani Caravel, Αθήνα
Γραμματεία – Πληροφορίες:
PCO CONVIN A.E.
Κώστα Βάρναλη 29, 15233 Χαλάνδρι, Αττική
Τηλ. 210 6833600, Fax. 210 6847700
[readon1 url=”http://www.pco-convin.gr”]PCO CONVIN[/readon1]
Η επιβίωση σε σχέση με την HbA1c σε άτομα με διαβήτη τύπου 2: μια αναδρομική μελέτη κοόρτης.
Survival as a function of HbA1c in people with type 2 diabetes: a retrospective cohort study.
Currie C, Peters J, Tynan A, Evans M, Heine R, Bracco O et al.
Lancet 2010; Δημοσιευμένο στο διαδίκτυο στις 27 Ιανουάριου, DOI:10.1016/S0140-6736(09)61969-3
Yπεύθυνη επιλογής και προώθησης: Αναστασία Θανοπούλου
Αποτελέσματα: Συγκρίθηκε η γενική θνησιμότητα στο σύνολο των πληθυσμών μεταξύ ομάδων ατόμων που αντιπροσώπευαν τα δεκατημόρια της HbA1c. Ο σχετικός κίνδυνος υπολογίστηκε μετά εξομοίωση για συγχυτικούς παράγοντες. Η ομάδα με το μικρότερο κίνδυνο ήταν αυτή που είχε διάμεση τιμή HbA1c 7,5% (IQR 7,5–7,6%). Σε σύγκριση με την ομάδα αυτή, η ομάδα του κατώτερου δεκατημορίου HbA1c (διάμεση τιμή 6,4%) είχε σχετικό κίνδυνο για γενική θνησιμότητα 1,52 (95% CI 1,32–1,76) και η ομάδα του ανώτερου δεκατημορίου HbA1c (διάμεση τιμή 10,5%) είχε σχετικό κίνδυνο για γενική θνησιμότητα 1,79 (95% CI 1,56–2,06). Τα αποτελέσματα έδειξαν συσχέτιση μεταξύ HbA1c και γενικής θνησιμότητας με μορφή U. Ο σχετικός κίνδυνος για γενική θνησιμότητα σε ασθενείς που λάμβαναν ινσουλίνη (2834 θάνατοι) σε σύγκριση με ασθενείς που λάμβαναν δισκία (2035 θάνατοι) ήταν 1,49 (95% CI 1,39–1,59).
Συμπεράσματα: Τα υψηλά και τα χαμηλά επίπεδα HbA1c σχετίζονται με αυξημένη γενική θνησιμότητα και καρδιαγγειακά συμβάματα. Αν τα αποτελέσματα επιβεβαιωθούν, οι κατευθυντήριες οδηγίες για τη ρύθμιση του διαβήτη μπορεί να χρειαστεί να τροποποιηθούν και να περιλαμβάνουν και ελάχιστο επιθυμητό όριο HbA1c.
Η σχέση κόστους-οφέλους του αυτοελέγχου της γλυκόζης αίματος σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που αντιμετωπίζονται θεραπευτικά χωρίς ινσουλίνη.
Cost-effectiveness of self-monitoring of blood glucose in patients with type 2 diabetes mellitus managed without insulin.
Cameron C, Coyle D, Ur E, Klarenbach S.
CMAJ 2010; 182: 28-34
Yπεύθυνη επιλογής και προώθησης: Αναστασία Θανοπούλου
Σκοπός της μελέτης ήταν να καθορίσει τη σχέση κόστους-οφέλους του αυτοελέγχου της γλυκόζης αίματος για τους ασθενείς αυτούς. Χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο της μελέτης United Kingdom Prospective Diabetes Study (UKPDS) για να προβλεφθούν οι σχετιζόμενες με το διαβήτη επιπλοκές και τα αντίστοιχα έτη ζωής και κόστη. Τα κλινικά δεδομένα προήλθαν από μελέτες που συνέκριναν τον αυτοέλεγχο σε σχέση με την αντιμετώπιση χωρίς αυτοέλεγχο. Οι δαπάνες και οι μειώσεις χρησιμότητας παρήχθησαν από τις δημοσιευμένες πηγές. Η ακρίβεια των αποτελεσμάτων εξετάστηκε με αναλύσεις ευαισθησίας.
Αποτελέσματα: Με βάση μια μέτριας κλινικής σημασίας μείωση της A1C κατά 0.25% (95% confidence interval 0.15–0.36) που προέκυψε από τις μελέτες, το μοντέλο της μελέτης UKPDS προέβλεπε ότι αυτοέλεγχος που γινόταν 7 φορές την εβδομάδα ή περισσότερο μείωνε την επίπτωση των σχετιζόμενων με το διαβήτη επιπλοκών αν και είχε υψηλό κόστος Τα αποτελέσματα παρέμειναν κατά ένα μεγάλο μέρος αμετάβλητα στην ανάλυση ευαισθησίας, παρ’ ότι το κόστος μειωνόταν σε αποδεκτά όρια όταν μειωνόταν η συχνότητα των μετρήσεων ή το κόστος των ταινιών. Ερμηνεία των ευρημάτων: Για τους περισσότερους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που αντιμετωπίζονται χωρίς ινσουλίνη, η χρήση ταινιών για συχνό αυτοέλεγχο (≥ 7 φορές την εβδομάδα) είναι απίθανο να αντιπροσωπεύει αποδοτική χρήση των πεπερασμένων πόρων για υγειονομική περίθαλψη, αν και περιοδικός αυτοέλεγχος (π.χ., 1 ή 2 φορές την εβδομάδα) μπορεί να είναι οικονομικώς αποδοτικός.
Τεύχος 39
[issuu layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Fcolor%2Flayout.xml backgroundcolor=f6f6e9 showflipbtn=true proshowmenu=true documentid=100115115120-ada1c0884fa74c3a9eb2c0ca4ddfb8f2 docname=teyx39 username=SAN-PUBLICATIONS loadinginfotext=%CE%94%CE%99%CE%91%CE%92%CE%97%CE%A4%CE%9F%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%99%CE%9A%CE%91%20%CE%9D%CE%95%CE%91%20-%20%CE%A4%CE%95%CE%A5%CE%A7%CE%9F%CE%A3%2039%20-%20%CE%95%CE%94%CE%95 width=600 height=400 unit=px]