ΕΔΕ Webinar (Τετάρτη 2/4/2025, 20:00): “Επιπλοκές του Σακχαρώδους Διαβήτη: Πρόληψη και διαχείριση καρδιαγγειακών νοσημάτων”

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Την Τετάρτη 2/4/2025 στις 20:00 πραγματοποιείται το webinar της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας στο πλαίσιο των μετεκπαιδευτικών της μαθημάτων μέσω διαδικτύου.

ΘΕΜΑ: “Επιπλοκές του Σακχαρώδους Διαβήτη: Πρόληψη και διαχείριση καρδιαγγειακών νοσημάτων”

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ / ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ:

  • Α. Μελιδώνης, Παθολόγος – Διαβητολόγος, Συντονιστής Διευθυντής, Διαβητολογικό – Καρδιομεταβολικό Κέντρο «METROPOLITAN HOSPITAL», Πρόεδρος Ε.ΚΟ.ΜΕ.Ν.

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

  • Θ. Κουφάκης, Παθολόγος – Διαβητολόγος, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Ιατρικής ΑΠΘ, Β ́ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική, ΓΝ «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ», Θεσσαλονίκη.
  • Ε. Χουρδάκη, Ειδική Παθολόγος – Διαβητολόγος, Επιμελήτρια Διαβητολογικού Κέντρου «METROPOLITAN HOSPITAL», Επιστημονικά Υπεύθυνη «DIABESITY WELLNESS SPOT»,  Επιστημονικά Υπεύθυνη Παθολογικού – Διαβητολογικού Τμήματος Healthspot Γλυφάδας.

 

Σύνδεσμος βιντεοσκοπημένου webinar:

You must be logged in

 

Προσβλέποντας πάντα στην πολύτιμη ενεργό συμμετοχή σας.

 

Η Πρόεδρος της Ε.Δ.Ε.
Α. Μαυρογιαννάκη

Ο Γεν. Γραμματέας της Ε.Δ.Ε.
Κ. Μακρυλάκης

4η ημέρα | 23° Πανελλήνιο Διαβητολογικό Συνέδριο, 26 – 29 Μαρτίου 2025, Ξενοδοχείο Divani Caravel, Αθήνα

 

 

3η ημέρα | 23° Πανελλήνιο Διαβητολογικό Συνέδριο, 26 – 29 Μαρτίου 2025, Ξενοδοχείο Divani Caravel, Αθήνα

2η ημέρα | 23° Πανελλήνιο Διαβητολογικό Συνέδριο, 26 – 29 Μαρτίου 2025, Ξενοδοχείο Divani Caravel, Αθήνα

 

 

1η ημέρα | 23° Πανελλήνιο Διαβητολογικό Συνέδριο, 26 – 29 Μαρτίου 2025, Ξενοδοχείο Divani Caravel, Αθήνα

 

ΕΔΕ Webinar (Τετάρτη 5/3/2025, 20:00): “Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2: Εξατομικευμένη προσέγγιση στη φαρμακευτική θεραπεία”

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Την Τετάρτη 5/3/2025 στις 20:00 πραγματοποιείται το webinar της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας στο πλαίσιο των μετεκπαιδευτικών της μαθημάτων μέσω διαδικτύου.

ΘΕΜΑ: “Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2: Εξατομικευμένη προσέγγιση στη φαρμακευτική θεραπεία”

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ / ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ:

  • Στ. Παππάς, Παθολόγος – Διαβητολόγος, Πρόεδρος Ινστιτούτου Μελέτης, Έρευνας και Εκπαίδευσης για το Σακχαρώδη Διαβήτη και τα Μεταβολικά Νοσήματα.

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

  • Α. Κουτσοβασίλης, MD, MSc, PhD, Παθολόγος – Διαβητολόγος, Διευθυντής ΕΣΥ, Υπεύθυνος Διαβητολογικού Κέντρου, Υπεύθυνος Ιατρείου Λιπιδίων, Γ ́ Παθολογική Κλινική & Διαβητολογικό Κέντρο, ΓΝ Νίκαιας «ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ», Πειραιάς.
  • Α. Σαχινίδης, Ειδικός Παθολόγος, MD, BSc, MSc, PhDc Ιατρός ΕΛ.ΑΣ., Κεντρικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης.

 

Σύνδεσμος βιντεοσκοπημένου webinar: https://youtu.be/J_vw7EYtVZM

 

Προσβλέποντας πάντα στην πολύτιμη ενεργό συμμετοχή σας.

 

Η Πρόεδρος της Ε.Δ.Ε.
Α. Μαυρογιαννάκη

Ο Γεν. Γραμματέας της Ε.Δ.Ε.
Κ. Μακρυλάκης

Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα ΕΔΕ: «Καρδιο-νεφρο-μεταβολικές καταστάσεις υγείας στον Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2»

Αγαπητά μέλη της ΕΔΕ,

Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία (ΕΔΕ), από την ίδρυσή της το 1975, ενθαρρύνει την επιστημονική έρευνα και μελέτη του Σακχαρώδους Διαβήτη, των επιπλοκών και συννοσηροτήτων του και προάγει τη συνεχιζόμενη επιστημονική κατάρτιση των νέων επιστημόνων στις επιστημονικές εξελίξεις, με απώτερο σκοπό τη βελτίωση της φροντίδας υγείας των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη.

Η ΕΔΕ είναι στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσει ότι έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα και το Facebook το εκπαιδευτικό διαδικτυακό Πρόγραμμα «Καρδιο-νεφρο-μεταβολικές καταστάσεις υγείας στον Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2», με θέμα τις αλληλένδετες καρδιο-νεφρο-μεταβολικές συννοσηρότητες. Ως ΕΔΕ, εκφράζουμε τον ενθουσιασμό μας που η πρωτοβουλία μας αυτή τυγχάνει ευρύτατης αποδοχής. Ευελπιστούμε ότι η προσπάθειά μας θα αποτελέσει κίνητρο για όλους τους επαγγελματίες υγείας με ενδιαφέρον στον Διαβήτη να αναζητούν και να επιστρατεύουν διαρκώς όλα τα σύγχρονα μέσα επιμόρφωσης, παρακολουθώντας τις συνεχείς επιστημονικές εξελίξεις στον Διαβήτη.

Στο ανωτέρω πλαίσιο, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΔΕ ευχαριστεί από καρδιάς όλους εσάς που αγκαλιάσατε από την πρώτη στιγμή το εκπαιδευτικό αυτό γεγονός, παρακολουθώντας τα εκπαιδευτικά βίντεο και εξαίροντας την προσπάθειά μας με ευμενή σχόλια.

Επιπλέον, το Διοικητικό Συμβούλιο ευχαριστεί ιδιαίτερα τους εκλεκτούς συναδέλφους που συμμετείχαν στην υλοποίηση του σημαντικού αυτού Προγράμματος. Τα εκπαιδευτικά βίντεο που δημοσιεύτηκαν, βασισμένα σε διεθνή πρότυπα ποιότητας, χαρακτηρίζονται από υψηλού επιστημονικού επιπέδου ύλη και είναι αντάξια της επιστημονικής παράδοσης της χώρας μας που διαπρέπει πανευρωπαϊκά στον ιατρικό κλάδο.

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα την Εταιρεία Boehringer Ingelheim για την ένθερμη και ουσιαστική υποστήριξή της στην πρωτοβουλία μας αυτή, χωρίς την ευγενική συμβολή της οποίας δεν θα ήταν εφικτή η υλοποίηση του Προγράμματος.

Ειλικρινείς ευχαριστίες σε όλους εσάς που με τη στήριξή σας μας οπλίζετε με δύναμη να συνεχίζουμε τις δράσεις μας στο απαιτητικό έργο της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και επιμόρφωσης όσο το δυνατόν περισσότερων επαγγελματιών υγείας που έχουν ενδιαφέρον για τον Σακχαρώδη Διαβήτη.

Σας γνωστοποιούμε ότι το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα «Καρδιο-νεφρο-μεταβολικές καταστάσεις υγείας στον Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2», θα παραμείνει αναρτημένο στην ιστοσελίδα της ΕΔΕ, ενώ σταδιακά θα δημοσιεύονται τα βίντεο και στο Facebook.

 

Μπορείτε να τα παρακολουθήσετε μεταβαίνοντας στον ακόλουθο σύνδεσμο:
https://www.youtube.com/playlist?list=PLoMOg1OvwR_uQPMSInIDlaXWVrZ8KhxQ6

 

Με τιμή,

 

Για το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΔΕ

Η Πρόεδρος
Α. Μαυρογιαννάκη

Ο Γενικός Γραμματέας
Κ. Μακρυλάκης

Οι επιδράσεις των αγωνιστών των υποδοχέων GLP-1 στην έκβαση των νεφρικών και καρδιοαγγειακών παθήσεων: μια μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών

Badve, Sunil V et al. “Effects of GLP-1 receptor agonists on kidney and cardiovascular disease outcomes: a meta-analysis of randomised controlled trials.” The lancet. Diabetes & endocrinology vol. 13,1 (2025): 15-28. doi:10.1016/S2213-8587(24)00271-7

 

Εισαγωγή: Οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 μειώνουν τον κίνδυνο σημαντικών καρδιαγγειακών συμβάντων (MACE) και μπορούν επίσης να έχουν νεφρικά οφέλη. Ωστόσο, το κατά πόσο οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 βελτιώνουν τις κλινικά σημαντικές νεφρικές εκβάσεις παραμένει αβέβαιο. Στόχος ήταν να αξιολογηθούν συνολικά οι επιδράσεις των αγωνιστών των υποδοχέων GLP-1 στις εκβάσεις των νεφρικών και καρδιοαγγειακών παθήσεων, πραγματοποιώντας μια μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών.

Μέθοδοι: Για αυτή τη μετα-ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων MEDLINE, Embase και το Κεντρικό Μητρώο Ελεγχόμενων Δοκιμών της Cochrane για τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές που περιλάμβαναν τουλάχιστον 500 συμμετέχοντες με διαβήτη τύπου 2, συνέκριναν έναν αγωνιστή υποδοχέα GLP-1 με εικονικό φάρμακο, είχαν τουλάχιστον 12 μήνες παρακολούθησης, και ανέφεραν μια πρωταρχική κλινική νεφρική ή καρδιοαγγειακή έκβαση, από την έναρξη της βάσης δεδομένων έως τις 26 Μαρτίου 2024. Μετά την ανάλυση, συμπεριλήφθηκε η μελέτη SELECT (NCT03574597), η οποία συμπεριέλαβε συμμετέχοντες με καρδιοαγγειακή νόσο και δείκτη μάζας σώματος (BMI) ≥27 kg/m2 χωρίς διαβήτη. Τα δεδομένα μελέτης εξάγονταν ανεξάρτητα από δύο συγγραφείς. Το κύριο νεφρικό καταληκτικό σημείο ήταν ένα σύνθετο αποτέλεσμα, που αποτελούνταν από νεφρική ανεπάρκεια (θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης ή εμμένον eGFR <15 mL/min/1.73 m2), σταθερή μείωση του eGFR τουλάχιστον 50% ή το πλησιέστερο αντίστοιχο, ή θάνατος από νεφρική ανεπάρκεια. Η κύρια καρδιοαγγειακή έκβαση ήταν το MACE, που περιλάμβανε καρδιοαγγειακό θάνατο, μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, ή μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτή η μελέτη είναι καταχωρημένη στο PROSPERO, CRD42024528864.

Αποτελέσματα: Από τα 5140 αρχεία που εντοπίστηκαν μέσω της αναζήτησης της βιβλιογραφίας, 11 μελέτες, που περιλάμβαναν 85 373 συμμετέχοντες (29 386 γυναίκες, 55 987 άνδρες), συμπεριλήφθηκαν στη μετα-ανάλυση. Σε συμμετέχοντες με διαβήτη τύπου 2 (67 769), οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 μείωσαν το σύνθετο νεφρικό καταληκτικό σημείο κατά 18% σε σχέση με το εικονικό φάρμακο (HR 0·82, 95% CI 0.73–0.93; I2 =26.41%), την νεφρική ανεπάρκεια κατά 16% (HR 0.84, 0.72–0.99; I2 =0%), το MACE κατά 13% (HR 0.87, 0.81–0.93; I2 =49.75%), και τον θάνατο κάθε αιτιολογίας κατά 12% (HR 0.88, 0.83–0.93; I2 =0%). Η επίδραση στο σύνθετο νεφρικό σημείο (HR 0.81, 95% CI 0.72–0.92; I2 =23.11%), στην νεφρική ανεπάρκεια (HR 0.84, 0.72–0.98; I2 =0%), στο MACE (HR 0.86, 0.80–0.92; I2 =48.9%), και στον θάνατο κάθε αιτιολογίας (HR 0.87, 0.82–0.91; I2 =0%) ήταν παρόμοια όταν συμπεριλήφθηκε η μελέτη SELECT, χωρίς αποδείξεις ετερογένειας μεταξύ αυτής της δοκιμής και εκείνων που περιλάμβαναν συμμετέχοντες με διαβήτη τύπου 2 (pheterogeneity >0.05). Δεν υπήρξε διαφορά στον κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων, όπως οξεία παγκρεατίτιδα και σοβαρή υπογλυκαιμία, μεταξύ των ομάδων αγωνιστών των υποδοχέων GLP-1 και εικονικού φαρμάκου (RR 0.95, 95% CI 0.90–1.01; I2 =88.5%). Ωστόσο, η διακοπή της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων συμβάντων ήταν συχνότερη στις ομάδες αγωνιστών των υποδοχέων GLP-1 (RR 1.51, 95% CI 1.18–1.94; I2 =96.3%).

Ερμηνεία: Οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 μειώνουν σημαντικά τα κλινικά σημαντικά νεφρικά συμβάματα, την νεφρική ανεπάρκεια και τα καρδιοαγγειακά συμβάματα.

 

Επιμέλεια: Εμμανουήλ Κόρακας

Αυτοματοποιημένη Χορήγηση Ινσουλίνης σε Ηλικιωμένους με Διαβήτη Τύπου 1

Kudva, Yogish C et al. “Automated Insulin Delivery in Older Adults with Type 1 Diabetes.” NEJM evidence vol. 4,1 (2025): EVIDoa2400200. doi:10.1056/EVIDoa2400200

 

Εισαγωγή: Οι ηλικιωμένοι με διαβήτη τύπου 1 διατρέχουν κίνδυνο για σοβαρή υπογλυκαιμία. Η αυτοματοποιημένη χορήγηση ινσουλίνης μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο, αλλά δεν έχει αξιολογηθεί επαρκώς σε αυτόν τον πληθυσμό.

Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διασταυρούμενης μετάβασης κλινική δοκιμή σε ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω με διαβήτη τύπου 1. Οι συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν τρεις περιόδους 12 εβδομάδων χρησιμοποιώντας υβριδικό κλειστό κύκλωμα, σύστημα προβλεπόμενης αναστολής χαμηλής γλυκόζης και αντλία ινσουλίνης ενισχυμένη με αισθητήρα, σε τυχαία σειρά. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν το ποσοστό του χρόνου με τιμές γλυκόζης <70 mg/dl μέσω συνεχούς καταγραφής γλυκόζης.

Αποτελέσματα: 82 συμμετέχοντες ηλικίας από 65 έως 86 ετών επιλέχθηκαν τυχαία: Το 45% ήταν γυναίκες, το μέσο επίπεδο γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (±SD) ήταν 7,2±0,9% και το ποσοστό του χρόνου με τιμές γλυκόζης < 70 mg/dl στην αρχή ήταν 2,49±1,78%. Στις περιόδους με αντλία ινσουλίνης ενισχυμένη με αισθητήρα, υβριδικό κλειστό κύκλωμα και σύστημα προβλεπόμενης αναστολής χαμηλής γλυκόζης, τα ποσοστά του χρόνου με γλυκόζη < 70 mg/dl ήταν 2,57±1,54%, 1,58±0,95% και 1,67±0,96%, αντίστοιχα. Σε σύγκριση με τα αποτελέσματα της αντλίας ενισχυμένη με αισθητήρα, η μέση διαφορά με το σύστημα υβριδικού κλειστού κυκλώματος ήταν −1,05 % (95% διάστημα εμπιστοσύνης [CI], −1,48 έως −0,73 %; P<0,001) και με το σύστημα προβλεπόμενης αναστολής χαμηλής γλυκόζης ήταν −0,93 % (95% CI, −1,27 έως −0,66 %; P<0,001). Συγκρίνοντας το σύστημα υβριδικού κλειστού κυκλώματος με την αντλία ενισχυμένη με αισθητήρα, ο χρόνος εντός στόχου άλλαξε κατά 8,9 % (95% CI, 7,4 έως 10,4 %) και το επίπεδο της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης άλλαξε κατά 0,2 % (95% CI, −0,3 έως −0,1 %). Σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα ήταν σπάνια. Η σοβαρή υπογλυκαιμία συνέβη σε 4% ή λιγότερους συμμετέχοντες, ενώ καταγράφηκαν δύο νοσηλείες για διαβητική κετοξέωση.

Συμπεράσματα: Σε ηλικιωμένους με διαβήτη τύπου 1, η αυτοματοποιημένη χορήγηση ινσουλίνης μείωσε την υπογλυκαιμία σε σύγκριση με την χορήγηση μέσω αντλίας ινσουλίνης ενισχυμένης με αισθητήρα.

 

Επιμέλεια: Εμμανουήλ Κόρακας