Category: Διαβητολογικά Νέα

Αξιότιμοι κύριοι,/ες

Με χαρά σας ενημερώνουμε για τις νεότερες εξελίξεις που αφορούν στη διάγνωση του σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2 με τη νέα εξέταση «Γλυκοζυλιωμένης Αιμοσφαιρίνης HbA1c» από την Abbott Laboratories Ελλάς.

Οι έως σήμερα διαθέσιμες μεθοδολογίες για την πραγματοποίηση της εξέτασης Γλυκοζυλιωμένης Αιμοσφαιρίνης αφορούσαν μόνο την παρακολούθηση (Monitoring) των επιπέδων HbA1c και σε καμία περίπτωση την εφαρμογή τους για τη διάγνωση (Diagnosis) του σακχαρώδους Διαβήτη, καθώς δεν είναι πιστοποιημένες από το NGSP2 (National Glycohemoglobin Standardization Program).

Σήμερα, ο συνήθης τρόπος διάγνωσης του σακχαρώδους Διαβήτη βασίζεται στα αποτελέσματα της γλυκόζης νηστείας και ως επί το πλείστον στη διαδικασία ανοχής γλυκόζης, η οποία απαιτεί πολύωρη αναμονή των ασθενών για τις αλλεπάλληλες αιμοληψίες, ενώ υπόκειται σε πιθανά σφάλματα, όπως:
• Προαναλυτικά (σφάλματα χειρισμού και προετοιμασίας δείγματος – αιμολύματος).
• Αναλυτικά (παράγοντες που επηρεάζουν τα αποτελέσματα της εξέτασης γλυκόζης αίματος).

Η νέα εξέταση «Γλυκοζυλιωμένης Αιμοσφαιρίνης HbA1c» από την Abbott Laboratories Ελλάς, χρησιμοποιείται στη διάγνωση (όπως και για την παρακολούθηση) του σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2, για την αναγνώριση ασθενών που μπορεί να βρίσκονται σε κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδους Διαβήτη (προδιαβήτης) και για την παρακολούθηση του μακροπρόθεσμου ελέγχου της γλυκόζης αίματος σε άτομα με σακχαρώδη Διαβήτη.

1. Είναι πιστοποιημένη από το NGSP (National Glycohemoglobin Standardization Program).
2. Είναι προτυποποιημένη κατά IFCC4 (International Federation of Clinical Chemistry)
3. Είναι ιχνηλάσιμη από την μελέτη DCCT (Diabetes Control and Complications Trial)

Δίνει τη δυνατότητα βελτίωσης της διαχείρισης των ασθενών σας, τόσο από πλευράς αναμονής για την εκτέλεση των παραδοσιακών μεθόδων διάγνωσης, όσο και από πλευράς εγκυρότητας αποτελεσμάτων, μειώνοντας παράλληλα και τις αντίστοιχες δαπάνες συνολικής διαχείρισης αυτών των ασθενών, διότι:

• Διατίθεται σε δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία και εργαστήρια και εφαρμόζεται σε επιδαπέδιους βιοχημικούς αναλυτές Architect της Abbott Laboratories Ελλάς.
• Εφαρμόζεται απ’ ευθείας σε ολικό αίμα (γενική αίματος), χωρίς την προετοιμασία αιμολύματος, μειώνοντας τις πιθανότητες προαναλυτικού σφάλματος.
• Ενζυματική μέθοδος, δεν παρεμποδίζεται από κλάσματα αιμοσφαιρίνης όπως S, C, D, A2 και E.
• Διαθέτει εξαιρετικά αναλυτικά χαρακτηριστικά:

Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη διάθεση της εξέτασης απευθυνθείτε στο τμήμα εξυπηρέτησης πελατών της Abbott Laboratories Ελλάς (Αγίου Δημητρίου 63, Άλιμος, Τ.Κ. 17456, Τηλ.: 2109985222).

Διαβάστε περίσσότερα στην επίσημη ανακοίνωση της Abbott

Στις 10 Δεκεμβρίου 2013, η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (γνωστή ως EFSA) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ασπαρτάμη είναι ασφαλής προς κατανάλωση από όλες τις ομάδες του πληθυσμού στα σημερινά επίπεδα κατανάλωσης και στο ήδη υπάρχον επίπεδο Αποδεκτής Ημερήσιας Πρόσληψης (ADI = 40mg/ κιλό βάρους/ ημέρα), επιβεβαιώνοντας όλες τις προηγούμενες αξιολογήσεις.

Η Αρχή της EFSA αξιολόγησε όλες τις διαθέσιμες επιστημονικές μελέτες και τα υπάρχοντα βιβλιογραφικά δεδομένα που σχετίζονται με την ασπαρτάμη και τα προϊόντα μεταβολισμού της, συμπεριλαμβανομένων και όλων τωννέων μελετών σε ανθρώπους. Η έκθεση αυτή αποτελεί μία από τις πιο ολοκληρωμένες και διεξοδικές αξιολογήσεις ασφάλειας κινδύνου που έχουν γίνει ποτέ για την ασπαρτάμη, ακριβώς λόγω της υψηλής κατανάλωσης της αλλά και όλης της παραπληροφόρησης που υπάρχει σχετικλά με την επικινδυνότητα της.

Η ασπαρτάμη είναι ένα από τα πιο εκτενώς μελετημένα πρόσθετα τροφίμων που η ασφάλειά της έχει επιβεβαιωθεί από πολυάριθμες μελέτες, κλινικές και εργαστηριακές, τόσο σε πειραματόζωα όσο και σε διάφορους πληθυσμούς. Όλες αυτές οι μελέτες έχουν δείξει ότι η ασπαρτάμη είναι ασφαλής, για το σύνολο του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με διαβήτη, τις γυναίκες που είναι έγκυες ή θηλάζουν και τα παιδιά.

Βέβαια υπάρχει πάντα μία ειδική ομάδα ατόμων που απαγορεύεται να προσλαμβάνουν ασπαρτάμη και είναι αυτή με το σπάνιο γενετικό νόσημα φαινυλκετονουρία (PKU). Τα άτομα αυτά δε μπορούν να μεταβολίσουν το αμινοξύ φαινυλαλανίνη και για αυτό πρέπει να αποφεύγουν τα τρόφιμα που την περιέχουν (π.χ. το κρέας, τα γαλακτοκομικά κ.λπ) αλλά και την ασπαρτάμη.

Η ασπρτάμη έχει αξιολογηθεί πάρα πολλές φορές μετά την αρχική έγκριση της τη δεκαετία του ’80. Από το 2000 και μετά, η Ευρωπαϊκή Επιστημονική Επιτροπή για τα Τρόφιμα (SCF) και η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια Τροφίμων (EFSA), αξιολόγησαν και επιβεβαίωσαν την ασφάλεια της ασπαρτάμης με αναφορές τους το 2002, το 2006, το 2009, το 2011 και μόλις λίγες ημέρες πριν και το 2013 ενώ λόγω της ολοένα και υψηλότερης χρήσης της ασπρτάμης θα επαναξιολογείται μαζί με όλα τα άλλα πρόσθετα τροφίμων από την EFSA έως το 2020.

Δεδομένου ότι τα ολιγοθερμιδικά γλυκαντικά είναι πλέον κομμάτι της διατροφής όλων μας αλλά και ειδικότερα των ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη είναι σημαντικό να τονιστεί ότι είναι ένα απόλυτα ασφαλές συστατικό της διατροφής, διεξοδικά μελετημένο από επίσημες Αρχές και μέσα από μεγάλες επιστημονικές μελέτες.

Μπορείτε να δείτε το δελτίο τύπου που εξέδωσε η EFSA στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις:

http://www.efsa.europa.eu/en/press/news/131210.htm http://www.sweeteners.org/en/

Μια δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες δεν είναι, από μόνη της, αποτελεσματικός τρόπος για να αποφευχθεί η ανάγκη για ινσουλινοθεραπεία μεταξύ των γυναικών με σακχαρώδη διαβήτη κύησης, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη.

Η τροποποίηση του ποσού και της κατανομή των υδατανθράκων των γευμάτων στη διάρκεια της ημέρας αποτελεί το αρχικό βήμα στην αντιμετώπιση του διαβήτη κύησης, πριν τη χορήγηση ινσουλίνης.

Ερευνητές από Πανεπιστήμιο της Ισπανίας πραγματοποίησαν μια τυχαιοποιημένη μελέτη, στην οποία έλαβαν μέρος περίπου 150 γυναίκες, με μέση ηλικία τα 33 έτη. Οι γυναίκες ακολούθησαν είτε μια χαμηλή σε υδατάνθρακες δίαιτα (40% των θερμίδων προερχόταν από υδατάνθρακες, 20% από πρωτεΐνη και 40% από λίπος) είτε μια συνήθη διατροφή (55% των θερμίδων προερχόταν από υδατάνθρακες, 20% από πρωτεΐνη και 25% από λίπος).

Το ποσοστό των γυναικών που ξεκίνησαν ινσουλίνη ήταν περίπου 55% και στις δύο ομάδες και δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές στη δόση της ινσουλίνης ή στο χρόνο έναρξης της ινσουλινοθεραπείας, παρά τη σημαντική διαφορά στην περιεκτικότητα της διατροφής σε υδατάνθρακες. Επίσης δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ των ομάδων σε μια σειρά από μαιευτικά και περιγεννητικά αποτελέσματα, όπως η πρόσληψη βάρους από τη μητέρα και η μητρική υπέρταση, η συχνότητα της καισαρικής τομής και η ηλικία του εμβρύου κατά τον τοκετό, η θνησιγένεια και το μέγεθος των νεογέννητων, καθώς και η συχνότητα των υπογλυκαιμιών τους.

Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι περαιτέρω μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες χρειάζονται για να βρεθεί η βέλτιστη στρατηγική αντιμετώπισης των γυναικών με διαβήτη κύησης.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Απριλίου του Diabetes Care.

Low-Carbohydrate Diet for the Treatment of Gestational Diabetes: A randomized controlled trial.

Moreno-Castilla C, Hernandez M, Bergua M, Alvarez MC, Arce MA, Rodriguez K, Martinez-Alonso M, Iglesias M, Mateu M, Santos MD, Pacheco LR, Blasco Y, Martin E, Balsells N, Aranda N, Mauricio D.

Diabetes Care. 2013 Apr 5. [Epub ahead of print]

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου

Παρακαλώ όπως ενημερωθείτε σχετικά με τον επικαιροποιημένο κατάλογο των προϊόντων για τον αυτοέλεγχο του διαβήτη (μετρητές, ταινίες μέτρησης & σκαριφιστήρες).

Ο κατάλογος ενημερώθηκε με βάση την εγκύκλιο του ΙΚΑ υπ’ αριθμ. Γ99/40 10/05/2010, με τίτλο «Προϋποθέσεις χορήγησης αναλώσιμου υγειονομικού υλικού», βάση της οποίας χορηγούνται μέχρι και σήμερα τα προϊόντα από τον ΕΟΠΥΥ.

Δείτε εδώ το σχετικό αρχείο excel (.xls)

Ενημερωθείτε για το Σακχαρώδη Διαβήτη 

Με την ευγενική χορηγία των Novo Nordisk

   &  Abbott Diabetes Care

Δείτε εδώ ένα βίντεο – αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη (14 Νοεμβρίου).

Η Παγκόσμια Ημέρα για τον Διαβήτη γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη και υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. Στόχος είναι να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει το παγκόσμιο κοινό για την ύπουλη αυτή αρρώστια, η οποία προκαλεί το θάνατο τουλάχιστον 3.000.000 ανθρώπων ετησίως.

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μία χρόνια πάθηση, που εμφανίζεται όταν το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη (Διαβήτης Τύπου 1), ή όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά την παραγόμενη ινσουλίνη (Διαβήτης Τύπου 2). Η Ινσουλίνη είναι μια ορμόνη, που επιτρέπει στα κύτταρα να πάρουν το σάκχαρο από το αίμα και να το χρησιμοποιήσουν ως πηγή ενέργειας.

Η πρόληψη, σε συνδυασμό με τη σωστή διατροφή, την άσκηση, αλλά και τα φάρμακα, μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη, επισημαίνουν οι επιστήμονες, που εκτιμούν ότι οι ασθενείς στη χώρα μας ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο, από τους οποίους αρκετοί δεν το γνωρίζουν. Οι ειδικοί εφιστούν την προσοχή, ιδιαίτερα στα ελληνόπουλα, που συγκαταλέγονται στα πιο παχύσαρκα παιδιά της Ευρώπης.

Ακούστε εδώ το σχετικό Ραδιοφωνικό Σποτ που δημιουργήθηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη.

(Με την ευγενική χορηγία του Ροταριανού Ομίλου Φιλοθέης)

Η κατανάλωση μιας ποσότητας ίσης με ένα φλιτζάνι φασόλια, φακές ή ρεβίθια κάθε μέρα μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 να ρυθμίσουν καλύτερα το σάκχαρό τους και ενδεχομένως να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών επεισοδίων και εγκεφαλικού επεισοδίου, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης από τον Καναδά.

Τα όσπρια έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και είναι πηγές πρωτεΐνης, οι οποίες τείνουν να αμβλύνουν την αύξηση της γλυκόζης του αίματος μετά την κατανάλωση τροφής και να μειώνουν την αρτηριακή πίεση. Επίσης, είναι καλές πηγές φυτικών ινών, που φαίνεται να σχετίζονται με τη μείωση της χοληστερόλης.

Η μελέτη, διάρκειας 3 μηνών, συμπεριέλαβε 121 άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, που χωρίστηκαν σε 2 ομάδες. Η πρώτη κατανάλωνε τουλάχιστον 1 φλιτζάνι όσπρια την ημέρα, ενώ η δεύτερη κατανάλωνε δημητριακά ολικής άλεσης.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η καθημερινή κατανάλωση οσπρίων σε σύγκριση με μια δίαιτα πλούσια σε δημητριακά ολικής αλέσεως οδήγησε σε μικρές αλλά σημαντικές μειώσεις των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, καθώς και των επιπέδων της αρτηριακής πίεσης και της χοληστερόλης. Στο τέλος της μελέτης τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης μειώθηκαν από 7.4% σε 6.9% και από 7.2% σε 6.9% στους συμμετέχοντες που κατανάλωναν όσπρια και σε αυτούς που κατανάλωναν προϊόντα ολικής αλέσεως αντίστοιχα. O κατ ‘εκτίμηση 10-ετής κίνδυνος για εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου μειώθηκε από το 10.7% στο 9.6% στην ομάδα των ατόμων που κατανάλωναν όσπρια, κυρίως λόγω της μείωσης της αρτηριακής πίεσης, η οποία δεν παρατηρήθηκε στην ομάδα των ατόμων που κατανάλωναν προϊόντα ολικής άλεσης.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Oκτωβρίου του Archives of Internal Medicine.

Effect of Legumes as Part of a Low Glycemic Index Diet on Glycemic Control and Cardiovascular Risk Factors in Type 2 Diabetes Mellitus: A Randomized Controlled Trial.
Jenkins DJ, Kendall CW, Augustin LS, Mitchell S, Sahye-Pudaruth S, Blanco Mejia S, Chiavaroli L, Mirrahimi A, Ireland C, Bashyam B, Vidgen E, de Souza RJ, Sievenpiper JL, Coveney J, Leiter LA, Josse RG.
Arch Intern Med. 2012 Oct 22:1-8. doi: 10.1001/2013.jamainternmed.70. [Epub ahead of print]

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου 

Πρόσφατη μελέτη από το Τμήμα Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού του Ιατρικού Κέντρου Tufts στη Βοστόνη έδειξε ότι η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 σε άτομα υψηλού κινδύνου.

Στην μελέτη, που ήταν μια μελέτη παρατήρησης διάρκειας περίπου 2.7 ετών, συμμετείχαν συνολικά 2039 άτομα με προ-διαβήτη, που εντάχθηκαν στο Πρόγραμμα Πρόληψης Διαβήτη. Τα επίπεδα 25-υδροξυβιταμίνης D, ο δείκτης μάζας σώματος και η σωματική δραστηριότητα αξιολογήθηκαν σε πολλαπλά χρονικά σημεία κατά τη διάρκεια της μελέτης.

Οι συμμετέχοντες με τιμές βιταμίνης D στο υψηλότερο τριτημόριο είχαν 28% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν σακχαρώδη διαβήτη κατά τη διάρκεια της μελέτης σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες με τιμές στο χαμηλότερο τριτημόριο των επιπέδων βιταμίνης D, μετά από προσαρμογή για τις παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, όπως οι διατροφικές αλλαγές, η αυξημένη σωματική δραστηριότητα και η απώλεια βάρους, που είναι γνωστό ότι μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα υψηλά επίπεδα βιταμίνης D σχετίζονται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη, αλλά λόγω της φύσης της μελέτης η πιθανή αιτιώδης σχέση πρέπει να επιβεβαιωθεί από μελέτες παρέμβασης.

Η μελέτη εμφανίζεται στο τεύχος Μαρτίου του Diabetes Care.

Plasma 25-hydroxyvitamin D and progression to diabetes in patients at risk for diabetes: an ancillary analysis in the Diabetes Prevention Program.
Pittas AG, Nelson J, Mitri J, Hillmann W, Garganta C, Nathan DM, Hu FB, Dawson-Hughes B; Diabetes Prevention Program Research Group.
Diabetes Care. 2012 Mar;35(3):565-73. Epub 2012 Feb 8.

Επιμέλεια: Ιωάννα Ελευθεριάδου