Category: Αρχική Σελίδα

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Σας υπενθυμίζουμε την εκστρατεία της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) και του ΕΦΕΤ για την ασφάλεια των τροφίμων με τίτλο #EUChooseSafeFood

Στη διεύθυνση αυτή: https://campaigns.efsa.europa.eu/EUChooseSafeFood/#/index-el (στο τέλος της σελίδας) μπορείτε να βρείτε έτοιμες αναρτήσεις για τα Social media με τα εικαστικά τους, το Δελτίο Τύπου που στάλθηκε τέλη Μαΐου και το υπόβαθρο της εκστρατείας.

Μπορείτε να στείλετε την ιστοσελίδα στις επαφές σας ή απλά να τη μοιραστείτε με το κοινό σας στον ιστοχώρο σας ή στα κοινωνικά σας δίκτυα. 

Όλες οι δράσεις θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 15 Οκτωβρίου.

ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ: “Διαβητικοί με οξεία νόσηση στο σπίτι”

Συντονιστής:

• Α. Σωτηρόπουλος, MD, PhD, Παθολόγος – Διαβητολόγος – Γενικός Ιατρός, Διευθυντής Γ΄ Παθολογικού Τμήματος – Διαβητολογικού Κέντρου, ΓΝ Νίκαιας Πειραιά «ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ».

Ομιλητής:

• Ε. Αγάθος, Ειδικός Παθολόγος, Μετεκπαιδευθείς στον Σακχαρώδη Διαβήτη, Επιμελητής Α΄ Παθολογικής Κλινικής, Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μ.Τ.Σ.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βιντεοσκοπήμένο webinar μέσω της διεύθυνσης: https://youtu.be/IBHP9Ls40Mk

Το Τμήμα Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ανακοινώνει την έναρξη υποβολής αιτήσεων για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023 του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) με τίτλο: «Διαγνωστική και Θεραπευτική Προσέγγιση του Διαβητικού Ποδιού».

Το Π.Μ.Σ. «Διαγνωστική και Θεραπευτική Προσέγγιση του Διαβητικού Ποδιού» απονέμει Δίπλωμα Μεταπτυχιακών Σπουδών  (Δ.Μ.Σ.) με τίτλο: «Διαγνωστική  και  Θεραπευτική Προσέγγιση του Διαβητικού Ποδιού» (MSc in Diagnostic and Therapeutic Approach to Diabetic Foot)  και διέπεται από τον Κανονισμό Μεταπτυχιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Το ΠΜΣ «Διαγνωστική και Θεραπευτική Προσέγγιση του Διαβητικού Ποδιού» έχει ως αποστολή να καλλιεργεί και να προάγει με την ακαδημαϊκή και εφαρμοσμένη διδασκαλία και έρευνα την υψηλού επιπέδου εκπαίδευση ερευνητών και επαγγελματιών υγείας στην πρόληψη, ορθή διάγνωση και θεραπεία των ασθενών με διαβητικό πόδι. Επίσης, παρέχει στους Διπλωματούχους του τα απαραίτητα εφόδια που θα τους εξασφαλίσουν την άρτια κατάρτισή τους για την ακαδημαϊκή επιστημονική και ερευνητική τους σταδιοδρομία διεθνώς.

Το Π.Μ.Σ. «Διαγνωστική και Θεραπευτική Προσέγγιση του Διαβητικού Ποδιού» έχει ως αντικείμενο τη διάγνωση και θεραπεία του διαβητικού ποδιού, μιας πολύ ιδιαίτερης νοσολογικής οντότητας που αναπτύσσεται σε ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη. Γίνεται εμβάθυνση στους μηχανισμούς ανάπτυξης της νοσολογικής αυτής οντότητας, στη διάγνωση και θεραπεία ενώ δίνεται έμφαση και στην ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη των ασθενών καθώς και στην πρόληψη.

Στο Π.Μ.Σ. «Διαγνωστική και Θεραπευτική Προσέγγιση του Διαβητικού Ποδιού» γίνονται δεκτοί ως Μεταπτυχιακοί Φοιτητές (ΜΦ) πτυχιούχοι Τμημάτων των Σχολών Επιστημών Υγείας (Ιατρικής,  Νοσηλευτικής, Φυσικοθεραπείας, Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας, Φαρμακευτικής), Τμημάτων Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) των ΑΕΙ της ημεδαπής ή ομοταγών ιδρυμάτων της αλλοδαπής καθώς και πτυχιούχοι λοιπών συναφών με το αντικείμενο του Προγράμματος τμημάτων πανεπιστημίων και πτυχιούχων ΑΤΕΙ των αντίστοιχων αντικειμένων (Φυσικοθεραπείας, Νοσηλευτικής). Ο αριθμός των εισακτέων ορίζεται κατ’ ανώτερο όριο σε τριάντα (30) φοιτητές κατ’ έτος.

Η χρονική διάρκεια σπουδών για την απονομή του Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΔΜΣ) ορίζεται σε τρία (3) εξάμηνα, με έναρξη τον Οκτώβριο του 2022. Τα δίδακτρα του ΠΜΣ  ανέρχονται σε 4.000 € (Α’ εξάμηνο: 1.500 ευρώ, Β’ εξάμηνο: 1.500 ευρώ, Γ’ εξάμηνο: 1.000 ευρώ) ανά μεταπτυχιακό φοιτητή.

Υποτροφία για εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, δίδεται στον πρώτο αριστεύσαντα φοιτητή με βάση την βαθμολογία του, που θα τελειώσει εγκαίρως τις σπουδές στα τρία (3) εξάμηνα και θα πιστοποιείται από την τριμελή επιτροπή. Το ποσό της υποτροφίας ανέρχεται στα 2.000€.

Για την απόκτηση του Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών οι φοιτητές/τριες οφείλουν να συγκεντρώσουν 90 Πιστωτικές Μονάδες (ECTS) συνολικά, από την παρακολούθηση και εξέταση σε οκτώ (8) υποχρεωτικά μαθήματα καθώς και από την εκπόνηση μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας. Τα μαθήματα του ΠΜΣ πραγματοποιούνται μία (1) φορά το μήνα Παρασκευή απόγευμα και Σάββατο.  Η γλώσσα διδασκαλίας του ΠΜΣ είναι η Ελληνική και η Αγγλική. Η γλώσσα εκπόνησης διπλωματικής εργασίας είναι τόσο η Ελληνική όσο και η Αγγλική.

Η επιλογή των φοιτητών στο ΠΜΣ γίνεται κατόπιν αξιολόγησης των παρακάτω δικαιολογητικών:

1. Αίτηση Υποψηφιότητας (στην ιστοσελίδα του ΠΜΣ)
2. Αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα (σύμφωνα με υπόδειγμα που θα βρείτε στην ιστοσελίδα του ΠΜΣ)
3.  Αντίγραφο πτυχίου ή βεβαίωση ότι ο υποψήφιος εκπλήρωσε τις εκπαιδευτικές του υποχρεώσεις. Στις περιπτώσεις πτυχιούχων πανεπιστημίων της αλλοδαπής συνυποβάλλεται πιστοποιητικό αναγνώρισης από ΔΟΑΤΑΠ
4. Αντίγραφο Αναλυτικής Βαθμολογίας
5. Επιστημονικές δημοσιεύσεις, διακρίσεις, και αποδεικτικά ερευνητικής δραστηριότητας (εάν υπάρχουν)
6. Αποδεικτικά επαγγελματικής εμπειρίας (εάν υπάρχουν)
7. Δύο συστατικές επιστολές
8. Φωτοτυπία δύο όψεων της αστυνομικής ταυτότητας
9. Αποδεικτικό γνώσης ξένων γλωσσών
10. Μία φωτογραφία ταυτότητας

• Νέα Προθεσμία Υποβολής Αιτήσεων: 22 Αυγούστου 2022 (ηλεκτρονικά).
• Ανακοίνωση αποτελεσμάτων: 31 Αυγούστου 2022
• Αποστολή των δικαιολογητικών στην ηλεκτρονική διεύθυνση: msc.diabeticfoot@gmail.com

Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να ανατρέξουν στην ιστοσελίδα: www.med.uth.gr/msc.diabeticfoot ή να απευθυνθούν στη Γραμματεία:

Τηλ: 2410685603 (Δευτέρα – Παρασκευή, 09:00-15:00)

e-mail: msc.diabeticfoot@gmail.com

Αθανάσιος Γιαννούκας
Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής
Διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών

Γραμματεία Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών
“Διαγνωστική & Θεραπευτική Προσέγγιση του Διαβητικού Ποδιού”
Τμήματος Ιατρικής Παν/μίου Θεσσαλίας

Δ/νση: Πανεπιστημίου 3, Κτίριο Βιβλιοθήκης, 1ος όροφος,
Βιόπολις, 41500, Λάρισα
Τηλ.2410685603, 2410685539

e-mail: msc.diabeticfoot@gmail.com

ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ: “Λάθη κατά τη χορήγηση ινσουλίνης”

Συντονιστής:

• Α. Γκρόζου, Επισκέπτρια Υγείας, τ. Πρόεδρος Π.Σ.Ε.Υ, Διαβητολογικό Κέντρο Γ΄ Παθολογικού Τμήματος, ΓΝ Νίκαιας Πειραιά «ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ».

Ομιλητής:

• Α. Καϊσίδης, Επισκέπτης Υγείας, Διαβητολογικό Κέντρο, ΓΝ Βενιζέλειο – Πανάνειο, Ηράκλειο Κρήτης.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βιντεοσκοπημένο webinar μέσω της διεύθυνσης: https://youtu.be/U5asFB8xJ-c

Προσβλέποντας πάντα στην πολύτιμη ενεργό συμμετοχή σας.

Η Πρόεδρος της Ε.Δ.Ε.
Α. Μαυρογιαννάκη

Ο Γεν. Γραμματέας της Ε.Δ.Ε.
Κ. Μακρυλάκης

Hypertriglyceridemia and Other Risk Factors of Chronic Kidney Disease in Type 2 Diabetes: A Hospital-Based Clinic Population in Greece Ilias N. Migdalis¹,*, Ioannis M. Ioannidis ², Nikolaos Papanas³, Athanasios E. Raptis⁴, Alexios E. Sotiropoulos⁵,George D. Dimitriadis⁴ and on behalf of the Hellenic Diabetic Nephropathy Study (HDNS) †/. J. Clin.Med. 2022, 11, 3224.

https://doi.org/10.3390/jcm11113224

Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔ2)  και η Αρτηριακή Υπέρταση (ΑΥ) συνιστούν τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη χρόνιας νεφρικής νόσου (ΧΝΝ) [1]. Προηγούμενες μελέτες αναδεικνύουν αυξημένο επιπολασμό (27.9–63.9%) διαβητικής χρόνιας νεφρικής νόσου (ΔΧΝΝ) στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2)[2]. Στην Ελλάδα μάλιστα, πρόσφατα ανακοινώθηκε 45% συνολικός επιπολασμός ΔΧΝΝ (ήπια, μέτρια και σοβαρή) σε νοσοκομειακό πληθυσμό διαβητικών ασθενών, που παρακολουθούνται σε εξωτερικά διαβητολογικά ιατρεία (Μελέτη Redit-2-Diag) [3]. Ο ρυθμός εξέλιξης σε ΔΧΝΝ εμφανίζει βέβαια σημαντική μεταβλητότητα και παρότι γενικά χαρακτηρίζεται από χρόνια προοδευτική πορεία σχετιζόμενη με αρκετούς παράγοντες κινδύνου, σε συγκεκριμένες υποομάδες ασθενών με ΣΔ2, η ΔΧΝΝ εξελίσσεται ιδιαιτέρως γρήγορα. Η υπεργλυκαιμία και η υπέρταση συνιστούν τους κυριότερους παράγοντες για ανάπτυξη και εξέλιξη της ΧΝΝ. Παρά βέβαια την επίτευξη των στόχων που προτείνονται για τα επίπεδα γλυκόζης και αρτηριακής πίεσης (ΑΠ), ο υπολειπόμενος κίνδυνος της ΔΧΝΝ παραμένει σχετικά υψηλός κυρίως εξαιτίας της δυσλιπιδαιμίας, που παρατηρείται, με την υπερτριγλυκεριδαιμία να αποτελεί την πιο συχνά απαντώμενη διαταραχή [4–6].  Σκοπόςτηςπαρούσας μελέτηςυπήρξεναεξετασθείηδυσλιπιδαιμία και λοιποί κύριοι παράγοντες κινδύνου με στόχο την πρόληψη και θεραπεία του υπολειπόμενου κινδύνου για ΧΝΝ.

Υλικό και μέθοδοι: Οι συμμετέχοντες προέρχονται από τη μελέτη Redit-2-Diag, η οποία συμπεριέλαβε 1759 ασθενείς σε μια περίοδο 6 μηνών από τον Ιούνιο του 2015 ως τον Μάρτιο του 2016 [3].Εργαστηριακός έλεγχος (ουρία, κρεατινίνη,  λεύκωμα ούρων, ACR, HbA1c, λιπίδια) ελήφθη σε όλους τους συμμετέχοντες 6 μήνες πριν την έναρξη της μελέτης. Η βαρύτητα της ΧΝΝ κατηγοριοποιήθηκε σύμφωνα με τα KDIGO κριτήρια. Όλοι οι συμμετέχοντες ταξινομήθηκαν ανάλογα με τον eGFR τους (mg/mL/1.73 m2): G1 > 90, G2 60–89, G3a45–59, G3b 30–44, G4 15–29 καιG5 < 15 αλλά και με βάση την τιμή ACR(albumin/creatinine ratio-mg/g Cr): A1 < 30, A2 30–300 και A3 > 300. Οι κατηγορίες G1A1 και G2A1 θεωρήθηκαν εντός φυσιολογικών ορίων. 4 τελικές κατηγορίες οργανώθηκαν ακολούθως: φυσιολογική νεφρική λειτουργία, ήπια, μέτρια και σοβαρή ΧΝΝ.

Αποτελέσματα: Συνολικά, 1372 ασθενείς(77.9%) εμφάνιζαν δυσλιπιδαιμία και 1363 (77%) αρτηριακή υπέρταση. Οι ασθενείς με ΔΧΝΝ συγκρινόμενοι με εκείνους χωρίς ΔΧΝΝ είχαν υψηλότερη μέση τιμή HbA1c (7.2 vs. 7.0%), ΣΑΠ (137.7 vs. 130.7 mmHg) και τριγλυκεριδίων (160.3 vs. 136.1 mg/dL), με            p< 0.01 σε όλα τα παραπάνω. Αύξηση στην τιμή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης HbA1C (κατά 1 μονάδα %) και της συστολικής αρτηριακής πίεσης (ΣΑΠ κατά 1 mmHg) αυξάνει την πιθανότητα να ταξινομηθεί κανείς σε σοβαρότερο στάδιο ΧΝΝ κατά 14% και 26%, αντιστοίχως. Επιπρόσθετα, αύξηση της τιμής των τριγλυκεριδίων κατά 88.5 mg/dLαυξάνει τον κίνδυνο ταξινόμησης σε σοβαρότερο στάδιο ΧΝΝ κατά 24%. Σημειώνεται ότι για τη θεραπεία της δυσλιπιδαιμίας τους, οι περισσότεροι ασθενείς λάμβαναν ήδη στατίνες (1690 ασθενείς ,96%), ενώ ακολουθούσε η χρήση της εζετιμίμπης (181 ασθενείς, 10.2%).

Συζήτηση: Η υπεργλυκαιμία και η υπέρταση συνιστούν παραδοσιακούς παράγοντες κινδύνου για ΧΝΝ σε ασθενείς με ΣΔ2, ενώ  ταυτόχρονα συμμετέχουν ενεργά στην ανάπτυξη καρδιαγγειακής νόσου, η οποία μοιράζεται την αντίσταση στην ινσουλίνη με την παραπάνω ως κοινό παθογενετικό μηχανισμό  [7,8]. Οι συγκεκριμένοι παράγοντες κινδύνου επιτείνουν τη βλάβη του ενδοθηλίου οδηγώντας αναπόφευκτα σε αθηροσκλήρωση τόσο τα μεγάλα όσο και τα μικρά αγγεία του νεφρού [9,10]. Στην παρούσα μελέτη, οι αυξημένες τιμές τριγλυκεριδίων, ΣΑΠ και η πτωχή γλυκαιμική ρύθμιση αυξάνουν τον κίνδυνο για ΧΝΝ στον ΣΔ2 και θα πρέπει να περιλαμβάνονται στις στρατηγικές θεραπείας.

Η παρουσία ΔΧΝΝ επηρεάζει τον γλυκαιμικό έλεγχο, η ίδια η υπεργλυκαιμία επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία του νεφρού με σπειραματική υπερδιήθηση, αγγειοσύσπαση και αυξημένη παραγωγή προϊόντων τελικής γλυκοζυλίωσης (AGEs), ενώ την ίδια στιγμή η πρόοδος της νεφρικής νόσου επηρεάζει τη νεογλυκογένεση.

Στους ασθενείς με ΔΧΝΝ, η ιδεατή ΑΠ για ελαχιστοποίηση του κινδύνου για εξέλιξη της ΔΧΝΝ και αποφυγή καρδιαγγειακών συμβαμάτων παραμένει ασαφής [11]. Μερικές κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν στόχο ΑΠ< 130/80 mmHg και ΑΠ<140/90 mmHg για τους περισσότερους ασθενείς με ΣΔ2 και ΔΧΝΝ [11,12], με τους περισσότερους διαβητικούς ασθενείς βέβαια να έχουν ήδη υπέρταση στη διάγνωσή τους.

Οι ασθενείς με ΣΔ2 και ΔΧΝΝ παρουσιάζουν χαρακτηριστικό λιπιδαιμικό προφίλ με σημαντική υπερτριγλυκεριδαιμία και χαμηλά επίπεδα HDL-C πλάσματος [13].  Στην παρούσα μελέτη, 77.9% των συμμετεχόντων είχαν δυσλιπιδαιμία.  Αρκετές μελέτες αναγνωρίζουν τη δυσλιπιδαιμία ως παράγοντα κινδύνου ανάπτυξης και εξέλιξης της ΔΧΝΝ στον ΣΔ2, παρότι ο ρόλος της παραμένει ασαφής[14,15]. Εφόσον η υπερτριγλυκεριδαιμία στον ΣΔ2 οφείλεται –τουλάχιστον εν μέρει- στην αντίσταση στην ινσουλίνη[16,17,18], η χρήση αντι-υπεργλυκαιμικών φαρμάκων ενδέχεται να παρεμβαίνει σε κάποιο βαθμό στα κλινικά αποτελέσματα στην παρούσα μελέτη, χωρίς να δύναται να επηρεάσει ωστόσο τα αποτελέσματά της, καθώς τα επίπεδα τριγλυκεριδίων πλάσματος ήταν σημαντικά αυξημένα στην ομάδα των διαβητικών ασθενών με ΔΧΝΝ έναντι της ομάδας χωρίς ΔΧΝΝ  και η υπερτριγλυκεριδαιμία εμπλεκόταν στην εξέλιξη της νεφρικής ανεπάρκειας όπως υπολογίστηκε από τον GFR.

Συμπεράσματα: Η υπερτριγλυκεριδαιμία και η υπέρταση συνιστούν ισχυρούς παραδοσιακούς  παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη και την εξέλιξη της ΔΧΝΝ. Παρά την επίτευξη των προτεινόμενων στόχων γλυκόζης και ΑΠ, ο υπολειπόμενος κίνδυνος ΔΧΝΝ παραμένει σχετικά υψηλός, όπως και η επίπτωση της υπερτριγλυκεριδαιμίας.  Στην παρούσα μελέτη, αυξήσεις στην HbA1C κατά 1%, της ΣΑΠ κατά 1 mmHg και του επιπέδου τριγλυκεριδίων πλάσματος κατά 88.5 mg/dL αύξησε την εξέλιξη της ΔΧΝΝ κατά 14%, 26% και 24%, αντιστοίχως. Επομένως,  μαζί με την υπεργλυκαιμία και την ΑΠ, και τα αυξημένα τριγλυκερίδια θα πρέπει να θεραπεύονται εντατικά, με στόχο την πρόληψη της εξέλιξης της ΔΧΝΝ στον ΣΔ2, παρότι χρειάζονται περαιτέρω μακροχρόνιες προοπτικές μελέτες, που θα επιβεβαιώσουν τα ευρήματά μας.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Koye, D.N.; Magliano, D.J.; Nelson, R.G.; Pavkov, M.E. The global epidemiology of diabetes and kidney disease. Adv. ChronicKidney Dis. 2018, 25, 121–132.
2. Griffin, T.P.; O’Shea, P.M.; Smyth, A.; Islam, M.N.; Wall, D.; Ferguson, J.; O’Sullivan, E.; Finucane, F.M.; Dinneen, S.F.;Dunne, F.P.; et al. Burden of chronic kidney disease and rapid decline in renal function among adults attending a hospitalbased diabetes center in Northern Europe. BMJ Open Diab. Res. Care. 2021, 9, e002125.
3. Migdalis, I.N.; Papanas, N.; Raptis, A.E.; Ioannidis, I.M.; Sotiropoulos, A.E.; Dimitriadis, G.D. The prevalence of diabetic chronickidney disease in adult Greek subjects with type 2 diabetes mellitus: A series from hospital-based diabetes clinics. Diabetes Res.Clin.Pract. 2020, 11, 1–8.
4. Webster, A.C.; Nagler, E.V.; Morton, R.L.; Masson, P. Chronic Kidney Disease. Lancet 2017, 389, 1238–1252.
5. Fioretto, P.; Dodson, P.M.; Ziegler, D.; Rosenson, R.S. Residual microvascular risk in diabetes: Unmet needs and future directions.Nat. Rev. Endocrinol. 2010, 6, 19–25.
6. American Diabetes Association. Microvascular complications and foot care: Standards of medical care in diabetes–2021. Diabetes Care 2021, 44, S151–S167.
7. Ortiz, A.; Covic, A.; Fliser, D.; Fouque, D.; Goldsmith, D.; Kanbay, M.; Mallamaci, F.; Massy, Z.A.; Rossignol, P.; Vanholder, R.; et al.Board of the EURECA-m Working Group of ERA-EDTA. Epidemiology, contributors to, and clinical trials of mortality risk inchronic kidney failure. Lancet 2014, 383, 1831–1843.
8. Major, R.W.; Cheng, M.R.I.; Grant, R.A.; Shantikumar, S.; Xu, G.; Oozeerally, I.; Brunskill, N.J.; Gray, L.J. Cardiovascular diseaserisk factors in chronic kidney disease: A systematic review and meta-analysis. PLoS ONE 2018, 13, e0192895.J. Clin. Med. 2022, 11, 3224 8 of 9
9. Wilson, P.W.; D’Agostino, R.B.; Levy, D.; Belanger, A.M.; Silbershatz, H.; Kannel, W.B. Prediction of coronary heart disease usingrisk factor categories. Circulation 1998, 97, 1837–1847.
10. Centers for Disease Control and Prevention. National Chronic Kidney Disease Fact Sheet, 2017; Department of Health and HumanServices, Centers for Disease Control and Prevention: Atlanta, GA, USA, 2017.
11. Cheung, A.K.; Chang, T.I.; Cushman, W.C.; Furth, S.L.; Ix, J.H.; Pecoits-Filho, R.; Perkovic, V.; Sarnak, M.J.; Tobe, S.W.;Tomson, C.R.V.; et al. Blood pressure in chronic kidney disease: Conclusions from a Kidney Disease: Improving Global Outcomes(KDIGO) Controversies Conference. Kidney Int. 2019, 95, 1027–1036.
12. Whelton, P.K.; Carey, R.M.; Aronow, W.S.; Casey Jr, D.E.; Collins, K.J.; Himmelfarb, C.D.; DePalma, S.M.; Gidding, S.Jamerson, K.A.; Jones, D.W.; et al. 2017ACC/AHA/AAPA/ABC/ACPM/AGS/APhA/ASH/ASPC/NMA/PCNA Guidelinefor the prevention, detection, evaluation, and management of high blood pressure in adults: A report of the American College ofCardiology/American Heart Association Task Force on Clinical Practice Guidelines. J. Am. Coll. Cardiol.2018, 71, e127–e248.
13. Hu, F.; Zhang, T. Study on risk factors of diabetic nephropathy in obese patients with type 2 diabetes mellitus. Int. J. Gen. Med.2020, 13, 351–360. Iglay, K.; Hannachi, H.; Howie, P.J.; Xu, J.; Li, X.; Engel, S.S.; Moore, L.M.; Rajpathak, S. Prevalence and co-prevalence ofcomorbidities among patients with type 2 diabetes mellitus. Curr.Med. Res. Opin. 2016, 32, 1243–1252.
14. Muntner, P.; Coresh, J.; Smith, J.C.; Eckfeldt, J.; Klag, M.J. Plasma lipids and risk of developing renal dysfunction: Theatherosclerosis risk in communities study. Kidney Int. 2000, 58, 293–301.
15. Lin, J.; Hu, F.B.; Rimm, E.B.; Rifai, N.; Curhan, G.C. The association of serum lipids and inflammatory biomarkers with renalfunction in men with type II diabetes mellitus. Kidney Int. 2006, 69, 336–342.
16. Mitrou, P.; Boutati, E.; Lambadiari, V.; Maratou, E.; Komesidou, V.; Papakonstantinou, A.; Sidossis, L.; Tountas, N.; Kaisilambros,N.; Economopoulos, T.; et al. Rates of lipid fluxes in adipose tissue in vivo after a mixed meal in morbid obesity. Int. J. Obes. 2010,34, 770–774.

17.Dimitriadis, G.; Lambadiari, V.; Mitrou, P.; Maratou, E.; Boutati, E.; Panagiotakos, D.B.; Economopoulos, T.; Raptis, S.A. Impaired postprandial blood flow in adipose tissue may be an early marker of insulin resistance in type 2 diabetes. Diabetes Care 2007, 30,3128–3130.

18. 18. Mitrou, P.; Boutati, E.; Lambadiari, V.; Maratou, E.; Papakonstantinou, A.; Komesidou, V.; Sidossis, L.; Tountas, N.;Katsilambros, N.; Economopoulos, T.; et al. Rates of glucose uptake in adipose tissue and muscle in vivo after a mixed meal inwomen with morbid obesity. J. Clin. Endocrinol. 2009, 94, 2958–2961.

Επιμέλεια: Α. Παπαζαφειροπούλου

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Την Τετάρτη 1/6/2022, στις 20:00, πραγματοποιήθηκε το webinar της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας στο πλαίσιο των μετεκπαιδευτικών της μαθημάτων μέσω διαδικτύου.

Θέμα Webinar: “Διατροφή σε άτομα με διαβητική νεφροπάθεια”

Συντονιστής:

• Χ. Δημοσθενόπουλος, SRD. MΜedSci. PhD, Κλινικός Διαιτολόγος-Προϊστάμενος Διαιτολογικού Τμήματος ΓΝΑ “Λαϊκό”, Μέλος ΔΣ Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας & Αντιπρόεδρος ΕΜΠΑΚΑΝ, Board Member of DNSG.

Ομιλητής:

• Ζ. Παφίλη, RD, PhD, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, Τμήμα Διατροφής, ΓΝΑ «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βιντεοσκοπημένο webinar, μέσω της διεύθυνσης: https://youtu.be/Lp6ULVMKjZM

Προσβλέποντας πάντα στην πολύτιμη ενεργό συμμετοχή σας.

Η Πρόεδρος της Ε.Δ.Ε.
Α. Μαυρογιαννάκη

Ο Γεν. Γραμματέας της Ε.Δ.Ε.
Κ. Μακρυλάκης

20ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ
ΔΙΑΒΗΤΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
για την Τελετή Έναρξης

Η Πρόεδρος και τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής
έχουν την τιμή να σας προσκαλέσουν
στην Τελετή Έναρξης του 20^ου Πανελλήνιου Διαβητολογικού Συνεδρίου
που θα γίνει την Τετάρτη 18 Μαΐου 2022 και ώρα 19:30
στο ξενοδοχείο Divani Caravel (αίθουσα ΟΛΥΜΠΙΑ), στην Αθήνα.

Η παρουσία σας θα αποτελέσει ιδιαίτερη τιμή για εμάς.

ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΑΡΞΗ – ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
19:30-20:00

• Προσφώνηση της Προέδρου της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας
• Χαιρετισμοί
• Κήρυξη Έναρξης Εργασιών του Συνεδρίου
• Απονομή Βραβείων

• Σε αναζήτηση της αυθεντικής γνώσης
  Μ. Ελισάφ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
για την Τελετή Λήξης

• Απολογισμός Συνεδρίου
• Απονομή Επαίνων

Προεδρείο: Α. Μαυρογιαννάκη, Χ. Μπαρτσόκας

• Η συμμετοχή των ασθενών στη λήψη των θεραπευτικών αποφάσεων. Η συμβολή της εκπαίδευσης 
  Σ. Ηρακλειανού

Το Τμήμα Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ανακοινώνει την έναρξη υποβολής αιτήσεων για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023 του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) με τίτλο: «Διαγνωστική και Θεραπευτική Προσέγγιση του Διαβητικού Ποδιού».

Διαβάστε εδώ τη σχετική Προκήρυξη