ΕΔΕ Webinar (Τετάρτη 2/7/2025, 20:00): “Νευροπάθειες στον Σακχαρώδη Διαβήτη: Αντιμετώπιση και πρόληψη”

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Την Τετάρτη 2/7/2025 στις 20:00 πραγματοποιείται το webinar της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας στο πλαίσιο των μετεκπαιδευτικών της μαθημάτων μέσω διαδικτύου.

ΘΕΜΑ: 
“Νευροπάθειες στον Σακχαρώδη Διαβήτη: Αντιμετώπιση και πρόληψη”

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ / ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ:

  • Ν. Τεντολούρης, Καθηγητής Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Α’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική και Ειδική Νοσολογία, Υπεύθυνος Διαβητολογικού Κέντρου, ΓΝ «ΛΑΪΚΟ», Αθήνα.

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

  • Ν. Παπάνας, Καθηγητής Παθολογίας-Σακχαρώδους Διαβήτη, Υπεύθυνος Διαβητολογικού Κέντρου – Ιατρείου Διαβητικού Ποδιού, Β’ Παθολογική Κλινική, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΠΓΝ Αλεξανδρούπολης, Πρόεδρος Ευρωπαϊκής Ομάδας Μελέτης Διαβητικού Ποδιού, Αντιπρόεδρος Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας.
  • Π. Τσαπόγας, Παθολόγος – Διαβητολόγος, Αν. Διευθυντής Γ’ Παθολογικής Κλινικής – Κέντρο Μεταβολισμού και Διαβήτη, Νοσοκομείο «ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ», Αθήνα, τ. Συντονιστής Διευθυντής Παθολογικής Κλινικής ΓΝ Κέρκυρας.

Σύνδεσμος βιντεοσκοπημένου webinar:

You must be logged in

 

Προσβλέποντας πάντα στην πολύτιμη ενεργό συμμετοχή σας.

 

Ο Πρόεδρος της Ε.Δ.Ε.
Κ. Μακρυλάκης

Ο Γεν. Γραμματέας της Ε.Δ.Ε.
Σ. Λιάτης

Σακχαρώδης διαβήτης και διακοπές

Οι διακοπές για τους περισσοτέρους αποτελούν τρόπο ξεκούρασης και χαλάρωσης από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν, όσοι πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη να μπορούν να οργανώσουν τα ταξίδια τους χωρίς να φοβούνται για την εμφάνιση επιπλοκών, όπως είναι οι υπο- και υπεργλυκαιμίες. Παρακάτω παρατίθενται ορισμένα βασικά σημεία στα οποία χρειάζεται να δίνεται προσοχή με στόχο τον βέλτιστο σχεδιασμό ενός ταξιδιού. Αναλυτικά, τα σημεία αυτά είναι τα εξής:

  1. Συχνός αυτοέλεγχος των τιμών σακχάρου. Με βάση κυρίως τη θερμοκρασία του τόπου ταξιδιού, τη δραστηριότητα (περπάτημα, κολύμπι, χορός κ.α.) του ατόμου, τη διατροφή του, καθώς και την κατάσταση ενυδάτωσης μπορεί να προκύψουν μεταβολές στα επίπεδα σακχάρου δυσχεραίνοντας τη ρύθμισή τους. Για παράδειγμα, σε άτομα που λαμβάνουν ινσουλίνη, η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να επιταχύνει σημαντικά την απορρόφησή της από το σημείο της ένεσης, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφάνισης υπογλυκαιμίας. Ο κίνδυνος αυτός εντείνεται επίσης και στην περίπτωση που το άτομο ασκείται για αρκετό χρονικό διάστημα. Καθώς, λοιπόν πολλές από τις συνθήκες της καθημερινότητας μεταβάλλονται, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού συστήνεται τα άτομα με διαβήτη να παρακολουθούν τακτικά τα επίπεδα σακχάρου τους.
  2. Εξασφάλιση επάρκειας φαρμακευτικής αγωγής και αναλώσιμων με βάση τη διάρκεια των διακοπών και σωστή αποθήκευσή τους. Το άτομο είναι σημαντικό να υπολογίζει τις ημέρες των διακοπών και να εξοπλίζεται, αναλόγως των αναγκών του καθενός, με την απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή, ινσουλίνη ή αντιδιαβητικά δισκία, καθώς και τα απαραίτητα αναλώσιμα, όπως είναι σύριγγες, βελόνες ινσουλίνης, αισθητήρες γλυκόζης, συσκευή και ταινίες μέτρησης σακχάρου και ταινίες κετονών κ.ο.κ., καθώς και την ένεση γλυκαγόνης. Άτομα τα οποία χρησιμοποιούν αντλία συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης πρέπει να έχουν μαζί τους ινσουλίνη βραδείας δράσεως καθώς και ινσουλίνη ταχείας δράσης, μαζί με τα απαραίτητα αναλώσιμα, για περίπτωση δυσλειτουργίας της αντλίας. Καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού όλα τα φάρμακα και τα αναλώσιμα θα πρέπει να προφυλάσσονται από ακραίες θερμοκρασίες, χωρίς να εκτίθενται στον ήλιο ή να μένουν μέσα στο αυτοκίνητο. Σε περίπτωση που το άτομο ταξιδεύει με αεροπλάνο δεν θα πρέπει να τοποθετεί τίποτα από τα παραπάνω στον χώρο των αποσκευών.
  3. Επαρκής αντηλιακή προστασία και φροντίδα των κάτω άκρων για αποφυγή τυχόν επιπλοκών. Κατά τις καλοκαιρινές διακοπές, όπως και για τον γενικό πληθυσμό, έτσι και για τα άτομα με διαβήτη συστήνεται αποφυγή έκθεσης στον ήλιο τις ώρες μεταξύ 12:00-16.00. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να εφοδιάζονται με αντηλιακό που διαθέτει υψηλό δείκτη προστασίας, καπέλο και γυαλιά ηλίου, και να φορούν ελαφρά ρούχα και άνετα παπούτσια. Ιδιαίτερα τα άτομα με διαβητική νευροπάθεια, θα πρέπει να ελέγχουν καθημερινά τα κάτω άκρα, για τυχόν τραυματισμούς, εκδορές ή εγκαύματα, λόγω της μειωμένης αισθητικότητας που διαθέτουν, ενώ δεν θα πρέπει να περπατούν ποτέ με γυμνά πόδια, ειδικά στην καυτή άμμο.
  4. Επαρκής πρόσληψη υγρών. Η ενυδάτωση αποτελεί σημαντική συνιστώσα για την καλή λειτουργία του οργανισμού όλων, αλλά ειδικά των ατόμων με διαβήτη, διότι οι υψηλές τιμές σακχάρου συμβάλλουν στην εμφάνιση αφυδάτωσης. Συστήνεται, λοιπόν τακτική κατανάλωση νερού ή υγρών χωρίς ζάχαρη, καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Προσοχή στους φρέσκους ή συσκευασμένους χυμούς φρούτων, καθώς περιέχουν σημαντική ποσότητα υδατανθράκων (½ ποτήρι χυμός (120ml) = 15γρ υδατανθράκων).
  5. Διατήρηση ενός υγιεινού και ισορροπημένου προγράμματος διατροφής. Καλό θα ήταν τα άτομα με διαβήτη να διατηρήσουν κατά το δυνατόν τη ρουτίνα της διατροφή τους, εστιάζοντας στο μέγεθος των μερίδων, την ποσότητα των υδατανθράκων, καθώς και την ποιότητα των τροφίμων που επιλέγουν να καταναλώσουν. Συστήνεται να προτιμώνται μικρά και συχνά γεύματα που θα περιλαμβάνουν μια άπαχη πηγή πρωτεΐνης, όπως κρέας, κοτόπουλο, ψάρια ψητά ή κάποιο γαλακτοκομικό προϊόν χαμηλό σε λιπαρά, μια πηγή υδατάνθρακα, όπως φρυγανιές ή ψωμί ολικής άλεσης, ρύζι καστανό, κινόα ή πλιγούρι, καθώς και λαχανικά εποχής.
  6. Αποφυγή παράλειψης γευμάτων και σνακ. Στις διακοπές βέβαια, αυτό δεν είναι πάντα εύκολο, και για αυτό καλό είναι οι ασθενείς με διαβήτη να εφοδιάζονται εκ των προτέρων με κάποια απαραίτητα σνακ. Το ψυγειάκι λοιπόν για τα ταξίδια τους μπορεί να περιλαμβάνει κράκερ ολικής άλεσης με τυρί κίτρινο χαμηλών λιπαρών ή φρούτα εποχής με ξηρούς καρπούς. Για την άμεση αντιμετώπιση των υπογλυκαιμιών καλό είναι να διαθέτουν μαζί τους και υδατάνθρακες ταχείας απορρόφησης, όπως χυμούς φρούτων, ή και τις ταμπλέτες γλυκόζης.
  7. Προσοχή στους χυμούς, τα αναψυκτικά, και το αλκοόλ. Όπως αναφέρθηκε ήδη, οι χυμοί περιέχουν υδατάνθρακες που μπορεί να αυξήσουν απότομα τα επίπεδα σακχάρου, και για αυτό πρέπει η κατανάλωσή τους να γίνεται με προσοχή μέσα στη μέρα. Το ίδιο ισχύει και για αναψυκτικά ή ροφήματα που περιέχουν ζάχαρη. Από την άλλη, τα αναψυκτικά τύπου light ή zero δεν επηρεάζουν το σάκχαρο του αίματος, επομένως μπορούν να καταναλώνονται χωρίς φόβο. Ωστόσο, προτείνεται η κατανάλωσή τους να γίνεται με μέτρο καθώς, συνολικά δεν αποτελούν μια υγιεινή επιλογή. Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να αποφεύγεται η κατανάλωση αλκοόλ, καθώς εντείνει τον κίνδυνο εμφάνισης υπογλυκαιμιών. Συστήνεται, εάν πρόκειται να καταναλωθεί αλκοόλ, αυτό να είναι σε μικρή ποσότητα και πάντοτε μετά από γεύμα.

 

Πριν από οποιοδήποτε ταξίδι και ειδικά αν υπάρχει σημαντική διαφορά ώρας με τον προορισμό, θα πρέπει οι ασθενείς με διαβήτη να συμβουλεύονται τον θεράποντα ιατρό για την κατάλληλη τροποποίηση της αγωγής, και να ενημερώνονται σχετικά με το που βρίσκεται το πλησιέστερο νοσοκομείο στον τόπο που ταξιδεύουν.

Συμπερασματικά, τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη μπορούν να ταξιδέψουν με ασφάλεια και άνεση, εφόσον προγραμματίσουν επαρκώς το ταξίδι τους. Η προετοιμασία, η προσοχή στην αγωγή και η φροντίδα της υγείας είναι σημεία κλειδιά για να απολαύσουν τις διακοπές χωρίς δυσάρεστα γεγονότα.

 

Βιβλιογραφία

  1. Balan AD, Guide CE. travelling. 2015
  2. Is WHY, Leaflet T, You FOR. DIABETES. (November 2021)

Τζέλλα Κατερίνα
Διαιτολόγος-Διατροφολόγος
Μεταπτυχιακή φοιτήτρια προγράμματος «Σακχαρώδης Διαβήτης και Παχυσαρκία»

Επιπολασμός Καρδιαγγειακών και Νεφρικών Συννοσηροτήτων σε Ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας: Ευρήματα της Μελέτης RECARDIA

Επιμέλεια: Στέλλα Παπαχρήστου

 

Η μελέτη RECARDIA είναι επιδημιολογική, πολυκεντρική, μη παρεμβατική μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε 198 μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΠΦΥ) στην Ελλάδα, με σκοπό την καταγραφή της επικράτησης της αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου (ASCVD – Atherosclerotic Cardiovascular Disease), της καρδιακής ανεπάρκειας (HF – Heart Failure) και της χρόνιας νεφρικής νόσου (CKD – Chronic Kidney Disease) σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2).

Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 2.000 εξωνοσοκομειακοί ασθενείς, προσφέροντας μια σαφή εικόνα του επιπολασμού των καρδιονεφρικών συννοσηροτήτων στον διαβητικό πληθυσμό της χώρας. Τα ευρήματα της μελέτης αναδεικνύουν τη σημαντική ανάγκη για πρώιμη διάγνωση και αντιμετώπιση των συννοσηροτήτων αυτών, στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής πρόληψης και παρέμβασης.

Η συλλογή των δεδομένων έγινε αναδρομικά από ιατρικούς φακέλους ασθενών με διάγνωση ΣΔτ2, οι οποίοι προσήλθαν για τακτική παρακολούθηση μεταξύ Νοεμβρίου 2020 και Φεβρουαρίου 2022. Καταγράφηκαν επιδημιολογικά, δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά, με ιδιαίτερη έμφαση στην παρουσία των ASCVD, HF και CKD.

Ο επιπολασμός της αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου ανήλθε στο 20,4% (95% CI: 18,67%-22,25%), της καρδιακής ανεπάρκειας στο 8,03% (95% CI: 6,67%-9,63%) και της χρόνιας νεφρικής νόσου στο 49,55% (95% CI: 47,36%-51,74%).

Αναλύοντας τους παράγοντες κινδύνου, διαπιστώθηκε ότι η υπέρταση σχετιζόταν σημαντικά με την εμφάνιση και των τριών συννοσηροτήτων. Η δυσλιπιδαιμία εμφάνισε συσχέτιση με ASCVD και CKD, ενώ η παχυσαρκία σχετιζόταν περισσότερο με την καρδιακή ανεπάρκεια. Το κάπνισμα βρέθηκε να αυξάνει τον κίνδυνο για ASCVD, ενώ η ηλικία άνω των 65 ετών σχετιζόταν με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης ASCVD, HF και CKD. Επιπλέον, η μακρά διάρκεια του διαβήτη (≥10 έτη) συσχετίστηκε με αυξημένο επιπολασμό ASCVD και HF. Οι άνδρες ασθενείς παρουσίασαν υψηλότερη πιθανότητα εμφάνισης αθηροσκληρωτικής νόσου σε σύγκριση με τις γυναίκες.

Τα αποτελέσματα της μελέτης υπογραμμίζουν το σημαντικό φορτίο των καρδιονεφρικών συννοσηροτήτων στους ασθενείς με ΣΔτ2 στην Ελλάδα και καθιστούν επιτακτική την ανάγκη ενσωμάτωσης της καρδιονεφροπροστασίας στη θεραπευτική στρατηγική. Η έγκαιρη ταυτοποίηση των παραγόντων κινδύνου και η εφαρμογή εξατομικευμένων θεραπευτικών παρεμβάσεων, με τη χρήση φαρμάκων όπως οι αναστολείς SGLT2 και οι αγωνιστές GLP-1, μπορεί να οδηγήσει σε βελτιωμένες κλινικές εκβάσεις.

Συμπερασματικά, η μελέτη RECARDIA παρέχει σημαντικά επιδημιολογικά δεδομένα που μπορούν να ενισχύσουν τη διαχείριση του ΣΔτ2 στην ελληνική πρωτοβάθμια φροντίδα. Η υψηλή συχνότητα εμφάνισης ASCVD και CKD ενισχύει την ανάγκη για πρώιμη παρέμβαση, εντατική παρακολούθηση και εφαρμογή σύγχρονων θεραπευτικών προσεγγίσεων για την πρόληψη των επιπλοκών σε αυτόν τον πληθυσμό υψηλού κινδύνου.

 

Papanas N, Tsimihodimos V, Katsiki N, Doupis J, Pagkalos E, Nikas N, Papakonstantopoulos N, Karpouzos G, Tentolouris N. Prevalence of cardiovascular and renal comorbidities among patients with type 2 diabetes routinely treated in the primary care setting in Greece: An epidemiological study (the RECARDIA study). J Diabetes Complications 2025;39(8):109087.

Η τιρζεπατίδη σε σύγκριση με τη σεμαγλουτίδη για τη θεραπεία της παχυσαρκίας: αποτελέσματα της μελέτης SURMOUNT-5

Επιμέλεια: Στέλλα Παπαχρήστου

 

Η τιρζεπατίδη και η σεμαγλουτίδη αποτελούν δύο από τις πλέον αποτελεσματικές θεραπευτικές επιλογές για τη διαχείριση της παχυσαρκίας. Ωστόσο, η συγκριτική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της τιρζεπατίδης έναντι της σεμαγλουτίδης σε ενήλικες με παχυσαρκία χωρίς σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 παραμένει αδιευκρίνιστη.

Στη φάση 3b κλινική δοκιμή SURMOUNT-5, ενήλικες ασθενείς με παχυσαρκία αλλά χωρίς διαβήτη τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 για να λάβουν τη μέγιστη ανεκτή δόση τιρζεπατίδης (10 ή 15 mg) ή σεμαγλουτίδης (1,7 ή 2,4 mg) μέσω υποδόριας ένεσης μία φορά την εβδομάδα, επί 72 εβδομάδες. Το πρωτεύον τελικό σημείο ήταν η ποσοστιαία μεταβολή του σωματικού βάρους από την έναρξη έως την 72η εβδομάδα. Δευτερεύοντα τελικά σημεία περιελάμβαναν τα ποσοστά συμμετεχόντων με απώλεια βάρους ≥10%, ≥15%, ≥20% και ≥25% καθώς και τη μεταβολή στην περιφέρεια μέσης.

Συνολικά, 751 συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν. Η μέση ποσοστιαία μείωση βάρους στη 72η εβδομάδα ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στην ομάδα της τιρζεπατίδης (-20,2%, 95% CI: -21,4 έως -19,1) σε σύγκριση με την ομάδα της σεμαγλουτίδης (-13,7%, 95% CI: -14,9 έως -12,6), με στατιστικά σημαντική διαφορά (p<0,001). Παρόμοια, η μέση μείωση της περιφέρειας μέσης ήταν σημαντικά μεγαλύτερη με την τιρζεπατίδη (-18,4 cm, 95% CI: -19,6 έως -17,2) σε σχέση με τη σεμαγλουτίδη (-13,0 cm, 95% CI: -14,3 έως -11,7, p<0,001). Οι ασθενείς που έλαβαν τιρζεπατίδη εμφάνισαν μεγαλύτερες πιθανότητες επίτευξης σημαντικών ποσοστών απώλειας βάρους (≥10%, ≥15%, ≥20% και ≥25%). Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες και στις δύο ομάδες ήταν γαστρεντερικές, με ήπια έως μέτρια ένταση, κυρίως κατά την περίοδο κλιμάκωσης της δόσης.

Συμπεράσματα: Η τιρζεπατίδη υπερέχει της σεμαγλουτίδης όσον αφορά τη μείωση του σωματικού βάρους και της περιφέρειας μέσης σε ενήλικες με παχυσαρκία χωρίς σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, προσφέροντας μία νέα, αποτελεσματική επιλογή για τη θεραπεία της παχυσαρκίας.

 

 

Aronne LJ, Horn DB, le Roux CW, Ho W, Falcon BL, Gomez Valderas E, Das S, Lee CJ, Glass LC, Senyucel C, Dunn JP; SURMOUNT-5 Trial Investigators. Tirzepatide as compared with semaglutide for the treatment of obesity. N Engl J Med 2025 May 11. doi: 10.1056/NEJMoa2416394. Epub ahead of print.

Πρόσκληση συμμετοχής στην Επιστημονική Ημερίδα «Η Διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη στην Ελλάδα: Νέες Τεχνολογίες, Προκλήσεις και Προοπτικές»

Εργαστήριο Οργάνωσης και Αξιολόγησης Υπηρεσιών Υγείας, Τμήμα Νοσηλευτικής, Τομέας, ΕΚΠΑ.

Πρόσκληση συμμετοχής στην Επιστημονική Ημερίδα «Η Διαχείριση του Σακχαρώδη Διαβήτη στην Ελλάδα: Νέες Τεχνολογίες, Προκλήσεις και Προοπτικές», την Πέμπτη 12 Ιουνίου 2025, 14.30 μμ, Ξενοδοχείο Crowne Plaza (εκτιμώμενη διάρκεια: 2,5 ώρες).

Δείτε την Πρόσκληση εδώ

IDF Newsletter – May 2025

<!–