IDF Europe Newsletter – April 2026

<!–

 

ΕΔΕ Webinar (Τετάρτη 6/5/2026, 20:00): “Συνεχής καταγραφή σακχάρου αίματος”

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Την Τετάρτη 6/5/2026 στις 20:00 πραγματοποιείται το webinar της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας στο πλαίσιο των μετεκπαιδευτικών της μαθημάτων μέσω διαδικτύου.

ΘΕΜΑ:
“Συνεχής καταγραφή σακχάρου αίματος”

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ / ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ:

  • Σ. Λιάτης, Παθολόγος – Διαβητολόγος, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, τ. Διευθυντής ΕΣΥ, Επιστημονικός Σύμβουλος Πρότυπου Διαβητολογικού Κέντρου «ATHENS MEDICA».

ΟΜΙΛΙΕΣ:

  • Α. Παππάς, Παθολόγος – Διαβητολόγος.
  • Κ. Μαρκάκης, Παθολόγος με Εξειδίκευση στον Σακχαρώδη Διαβήτη, Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας, Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας Πανεπιστημίου Πατρών, Παθολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών.

Σύνδεσμος βιντεοσκοπημένου webinar

You must be logged in


 

Προσβλέποντας πάντα στην πολύτιμη ενεργό συμμετοχή σας.

 

Ο Πρόεδρος της Ε.Δ.Ε.
Κ. Μακρυλάκης

Ο Γεν. Γραμματέας της Ε.Δ.Ε.
Σ. Λιάτης

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΔΙΑΒΗΤΗΣ

1Γραμματικού Μαρία, 1Ζάχας Δημήτρης, 1Τσάνα Μαρινέλα, 1Χαρίση Λυδία
Επιμέλεια κειμένου: 1Δημοσθενόπουλος Χαρίλαος
1Διαιτολογικό Τμήμα, ΓΝΑ Λαϊκό

 

Το καλοκαίρι είναι περίοδος ευχαρίστησης και ξεκούρασης για όλους. Είναι διατροφικός κίνδυνος ή μπορούμε να το απολαύσουμε με ευχαρίστηση και χωρίς «απρόοπτα»;

Φρούτα

Τα φρούτα αποτελούν σημαντικό μέρος της καθημερινής διατροφής, αλλά στον διαβήτη χρειάζεται έλεγχος της ποσότητας και του τρόπου κατανάλωσης, λόγω της περιεκτικότητάς τους σε φυσικά σάκχαρα. Συνιστάται η κατανάλωσή τους με μέτρο και ο συνδυασμός τους με πηγές πρωτεΐνης ή λιπαρών, όπως ξηροί καρποί ή τυρί, ώστε να περιορίζονται οι απότομες αυξήσεις της γλυκόζης στο αίμα. Φρούτα με χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη, όπως οι φράουλες και τα κεράσια, αποτελούν καλύτερες επιλογές, ενώ τα φρούτα του δάσους φαίνεται να έχουν ευνοϊκή επίδραση στα μεταγευματικά επίπεδα γλυκόζης. Το πεπόνι, λόγω μέτριου γλυκαιμικού δείκτη, καλό είναι να καταναλώνεται σε μικρές ποσότητες, ενώ το καρπούζι, αν και έχει υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, εμφανίζει χαμηλότερο γλυκαιμικό φορτίο λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε νερό. Τα σύκα και τα σταφύλια είναι πλούσια σε σάκχαρα και απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Επιπλέον, η κατανάλωση λιγότερο ώριμων φρούτων μπορεί να συμβάλει σε καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο.

Ενυδάτωση

Η επαρκής ενυδάτωση πρέπει να αποτελεί βασική προτεραιότητα για τα άτομα με διαβήτη κατά τους θερινούς μήνες, καθώς η νόσος επηρεάζει την ικανότητα του οργανισμού να ρυθμίζει τη θερμοκρασία. Η μειωμένη εφίδρωση και η πιθανή κακή γλυκαιμική ρύθμιση αυξάνουν τον κίνδυνο αφυδάτωσης και θερμικής καταπόνησης. Για τον λόγο αυτό, είναι σημαντικό να αποφεύγονται τα ζαχαρούχα αναψυκτικά και οι χυμοί, ακόμη και οι φυσικοί, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε σάκχαρα. Προτιμώνται το νερό, το νερό με φυσικά αρώματα (όπως αγγούρι, λεμόνι ή μέντα), η σπιτική λεμονάδα χωρίς ζάχαρη και το κρύο τσάι χωρίς προσθήκη ζάχαρης.

Ώρες γευμάτων

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού παρατηρείται συχνά μετατόπιση των γευμάτων προς τις βραδινές ώρες, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών. Ωστόσο, επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι ο χρονισμός των γευμάτων επηρεάζει σημαντικά τον μεταβολισμό. Η κατανάλωση τροφής νωρίτερα μέσα στην ημέρα σχετίζεται με καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο, χαμηλότερα επίπεδα μεταγευματικής γλυκόζης και ινσουλίνης, καθώς και με ευνοϊκότερη ρύθμιση του σωματικού βάρους και μεγαλύτερη πιθανότητα διατήρησης της απώλειας βάρους μακροπρόθεσμα. Για τον λόγο αυτό καλό είναι να αποφεύγουμε τα μεγάλα γεύματα το βράδυ, όσο και όταν αυτό είναι εφικτό.

Αλκοόλ

Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να είναι πιο συχνή κατά τους θερινούς μήνες, συνήθεια που μπορεί να  επηρεάσει άμεσα τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα. Ποτά όπως η μπύρα, τα κοκτέιλ και τα ποτά που περιέχουν ζαχαρούχα αναψυκτικά ή σιρόπια μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές διακυμάνσεις της γλυκόζης. Αν και ορισμένες μελέτες αναφέρουν ότι η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ, όπως το κρασί, ενδέχεται να έχει ευνοϊκή επίδραση στο μεταβολικό προφίλ, τα διαθέσιμα δεδομένα παραμένουν αντικρουόμενα και επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, όπως ο τρόπος ζωής αλλά και το γενετικό υπόβαθρο του ατόμου. Οι γενικές συστάσεις περιορίζουν την κατανάλωση σε έως ένα ποτό ημερησίως για τις γυναίκες και έως δύο για τους άνδρες. Παρ’ όλα αυτά, η αποφυγή του αλκοόλ αποτελεί την ασφαλέστερη επιλογή, ιδιαίτερα για άτομα με διαταραγμένο γλυκαιμικό έλεγχο.

Παγωτό και καλοκαιρινά γλυκά

Τα καλοκαιρινά γλυκά, και ιδιαίτερα το παγωτό, καταναλώνονται συχνότερα αυτή την περίοδο και απαιτούν μέτρο. Μια μικρή μερίδα, περίπου μισό φλιτζάνι, θεωρείται πιο κατάλληλη επιλογή. Προτιμώνται προϊόντα με απλά συστατικά ή σπιτικό παγωτό, ενώ ο συνδυασμός με ξηρούς καρπούς μπορεί να συμβάλει σε πιο σταδιακή αύξηση της γλυκόζης. Προϊόντα με ενδείξεις όπως «χωρίς προσθήκη ζάχαρης» ή «υψηλής πρωτεΐνης» περιέχουν συχνά υποκατάστατα ζάχαρης. Αν και φαίνεται να είναι ασφαλή βραχυπρόθεσμα όσον αφορά τον γλυκαιμικό έλεγχο, οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις τους δεν έχουν πλήρως διευκρινιστεί, επομένως συνιστάται η κατανάλωσή τους με μέτρο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. Kenny, G.P., Sigal, R.J. and McGinn, R. (2016). Body temperature regulation in diabetes. Temperature, [online] 3(1), pp.119–145.
  2. Chen, Y.-E., Tsai, H.-L., Tu, Y.-K. and Chen, L.-W. (2026). Effects of timing and eating duration of time restricted eating on metabolic outcomes: systematic review and network meta-analysis. BMJ Medicine, [online] 5(1), pp.e001071–e001071.
  3. Li, X.-H., Yu, F., Zhou, Y.-H. and He, J. (2016). Association between alcohol consumption and the risk of incident type 2 diabetes: a systematic review and dose-response meta-analysis. The American Journal of Clinical Nutrition, [online] 103(3), pp.818–829.
  4. Wiebe, N., Padwal, R., Field, C., Marks, S., Jacobs, R. and Tonelli, M. (2011). A systematic review on the effect of sweeteners on glycemic response and clinically relevant outcomes. BMC Medicine, 9(1).

Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα CME της MedEA – Medical Education Academy με θέμα: “MANAGING PRE-DIABETES/INTERMEDIATE HYPERGLYCAEMIA & TYPE 2 DIABETES 2026: GUIDELINES ON MONITORING & MULTISYSTEM HEALTH”

Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα CME της MedEAMedical Education Academy σε συνεργασία με τον Καθηγητή Antonio Ceriello, με τίτλο:  MANAGING PREDIABETES/INTERMEDIATE HYPERGLYCAEMIA & TYPE 2 DIABETES 2026: GUIDELINES ON MONITORING & MULTISYSTEM HEALTH

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε επαγγελματίες υγείας που διαχειρίζονται ασθενείς με ΣΔτ2, συμπεριλαμβανομένων κλινικών ιατρών που δραστηριοποιούνται στην ενδοκρινολογία, και ιδιαίτερα τον σακχαρώδη διαβήτη, τον προδιαβήτη/ ενδιάμεση υπεργλυκαιμία (IH), τη διαχείριση της παχυσαρκίας και τη γενική ιατρική.

 Στο πλαίσιο του προγράμματος θα πραγματοποιηθεί webinar στις 28 Μαΐου 2026, με τίτλο Updated guidelines for the management of IH/T2D, στην αγγλική γλώσσα με ταυτόχρονη μετάφραση σε Ισπανικά και Κινέζικα.

Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα του webinar και την εγγραφή σας, ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ

 

Με εκτίμηση

Το Δ.Σ. της ΕΔΕ

Συνδυαστική συσχέτιση των αγωνιστών του υποδοχέα GLP-1 (GLP-1 RAs) και των συνηθειών υγιεινού τρόπου ζωής με τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2: προοπτική μελέτη κοόρτης

Nguyen XT, Li Y, Czernichow S, et al.; VA Million Veteran Program. Combined associations of GLP-1 receptor agonists and a healthy lifestyle with cardiovascular outcomes among individuals with type 2 diabetes: a prospective cohort study. Lancet Diabetes Endocrinol. 2026 Apr;14(4):317-326. doi: 10.1016/S2213-8587(25)00395-X. PMID: 41763234.

 

Επιμέλεια: Αναστάσιος Τεντολούρης

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΚΟΠΟΣ

Οι αγωνιστές του υποδοχέα GLP-1 (GLP-1 RAs) έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικοί στη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔΤ2) και εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Ωστόσο, οι μακροπρόθεσμες συνδυαστικές επιδράσεις της χρήσης GLP-1 RAs και της υιοθέτησης υγιεινών συνηθειών τρόπου ζωής στα καρδιαγγειακά αποτελέσματα δεν έχουν διερευνηθεί επαρκώς. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συνδυαστικής συσχέτισης μεταξύ της χρήσης GLP-1 RAs και της τήρησης οκτώ συνηθειών χαμηλού κινδύνου με τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα σε άτομα με ΣΔΤ2.

 

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ

Διεξήχθη προοπτική μελέτη κοόρτης στο πλαίσιο του Million Veteran Program (MVP) του Υπουργείου Υποθέσεων Βετεράνων των ΗΠΑ (VA), κατά την περίοδο από τον Ιανουάριο του 2011 έως τον Σεπτέμβριο του 2023. Συμμετείχαν άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔΤ2) χωρίς ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου ή προχωρημένης χρόνιας νεφρικής νόσου. Αξιολογήθηκαν οκτώ συνήθειες χαμηλού κινδύνου: υγιεινή διατροφή, σωματική δραστηριότητα, μη καπνιστική συμπεριφορά, ποιοτικός ύπνος, αποφυγή υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ, διαχείριση του άγχους, κοινωνική σύνδεση και υποστήριξη, και απουσία διαταραχής χρήσης οπιοειδών. Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν τα μείζονα ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα (major adverse cardiovascular events, MACE), οριζόμενα ως μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, μη θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιαγγειακός θάνατος. Ο κίνδυνος εμφάνισης MACE εκτιμήθηκε με χρήση πολυμεταβλητών μοντέλων αναλογικών κινδύνων Cox, σε συνάρτηση με τη χρήση GLP-1 RAs και τον αριθμό των τηρούμενων συνηθειών χαμηλού κινδύνου.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Από τα 963.753 εγγεγραμμένα άτομα, συμπεριλήφθηκαν συνολικά 98.261 συμμετέχοντες, αντιστοιχώντας σε 632.543 ανθρωπο-έτη παρακολούθησης, κατά τη διάρκεια των οποίων καταγράφηκαν 10.443 συμβάντα MACE. Τα κύρια ευρήματα ήταν τα εξής:

  • Ο πολυμεταβλητά προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου (HR) για MACE ήταν 0,40 (95% CI: 0,30-0,54) για τα άτομα που τηρούσαν και τις 8 συνήθειες χαμηλού κινδύνου, σε σύγκριση με εκείνα που τηρούσαν 1 ή καμία.
  • Ο HR για MACE ήταν 0,84 (95% CI: 0,76-0,92) για χρήστες GLP-1 RAs σε σύγκριση με μη χρήστες.
  • Τα άτομα που χρησιμοποιούσαν GLP-1 RAs και τηρούσαν 6–8 συνήθειες χαμηλού κινδύνου είχαν κατά 43% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης MACE σε σύγκριση με όσους τηρούσαν ≤3 συνήθειες και δεν χρησιμοποιούσαν GLP-1 RAs (HR: 0,57; 95% CI: 0,46-0,71).

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η τήρηση συνηθειών χαμηλού κινδύνου σε συνδυασμό με τη χρήση GLP-1 RAs συσχετίστηκε με μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου MACE σε σύγκριση με καθεμία από τις παρεμβάσεις μεμονωμένα. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία της ενσωμάτωσης παρεμβάσεων τρόπου ζωής με τη φαρμακοθεραπεία στη διαχείριση του ΣΔΤ2, αναδεικνύοντας τη συνεργιστική τους δράση. Συνολικά, τα αποτελέσματα ενισχύουν την ανάγκη για μια ολιστική προσέγγιση στη διαχείριση του ΣΔΤ2, που συνδυάζει φαρμακοθεραπεία και τροποποίηση του τρόπου ζωής.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. Marso SP, Daniels GH, Brown-Frandsen K, et al.; LEADER Steering Committee; LEADER Trial Investigators. Liraglutide and cardiovascular outcomes in type 2 diabetes. N Engl J Med. 2016;375(4):311-322. doi: 10.1056/NEJMoa1603827.
  2. Marso SP, Bain SC, Consoli A, et al.; SUSTAIN-6 Investigators. Semaglutide and cardiovascular outcomes in patients with type 2 diabetes. N Engl J Med. 2016;375(19):1834-1844. doi: 10.1056/NEJMoa1607141.
  3. Xie Y, Bowe B, Xian H, Loux T, McGill JB, Al-Aly Z. Comparative effectiveness of SGLT2 inhibitors, GLP-1 receptor agonists, DPP-4 inhibitors, and sulfonylureas on risk of major adverse cardiovascular events: emulation of a randomised target trial using electronic health records. Lancet Diabetes Endocrinol. 2023 Sep;11(9):644-656. doi: 10.1016/S2213-8587(23)00171-7.

 

Εθνικές τάσεις στις δαπάνες για αντιδιαβητικά φάρμακα σε ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη στις ΗΠΑ, 2000-2022

Wang Y, Bullard KM, Zhang P. National Trends in Expenditures on Glucose-Lowering Medications in U.S. Adults With Diabetes: 2000-2022. Diabetes Care. 2026 Apr 1;49(4):571-577. doi: 10.2337/dc25-2016. PMID: 41701609.

 

Επιμέλεια: Αναστάσιος Τεντολούρης

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΚΟΠΟΣ

Η εισαγωγή νέων κατηγοριών αντιδιαβητικών φαρμάκων – όπως οι GLP-1RA και οι SGLT-2 αναστολείς – καθώς και οι αλλαγές στις ασφαλιστικές πολιτικές ενδέχεται να έχουν μεταβάλει σημαντικά τις δαπάνες για τα αντιδιαβητικά φάρμακα. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η ανάλυση των εθνικών τάσεων των κατά κεφαλήν δαπανών για αντιδιαβητικά φάρμακα σε ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) στις ΗΠΑ κατά την περίοδο 2000-2022, συνολικά και ανά υποομάδες πληθυσμού.

 

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ

Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από τις Έρευνες Ιατρικών Δαπανών (Medical Expenditure Panel Survey, MEPS). Η ανάλυση αφορούσε τις ετήσιες κατά κεφαλήν δαπάνες για αντιδιαβητικά φάρμακα σε ενήλικες (≥18 ετών) με αυτοαναφερόμενο ΣΔ. Τα φάρμακα κατατάχθηκαν σε τέσσερις κατηγορίες: (1) παλαιότερα από του στόματος φάρμακα (μετφορμίνη, σουλφονυλουρίες, θειαζολιδινεδιόνες, αναστολείς α-γλυκοσιδάσης, μεγλιτινίδες), (2) νεότερα μη ινσουλινικά φάρμακα (αναστολείς DPP-4, GLP-1 RAs, SGLT2i, ανάλογα αμυλίνης, σύνθετα σκευάσματα), (3) ανθρώπινη ινσουλίνη και (4) ανάλογα ινσουλίνης. Για τον εντοπισμό μεταβολών στις τάσεις εφαρμόστηκε ανάλυση παλινδρόμησης Joinpoint. Εκτιμήθηκαν επίσης οι μεταβολές στον αριθμό των χρηστών και στις δαπάνες ανά χρήστη για κάθε κατηγορία φαρμάκων.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Τα κυριότερα ευρήματα της μελέτης ήταν:

  • Οι συνολικές κατά κεφαλήν δαπάνες για αντιδιαβητικά φάρμακα αυξήθηκαν κατά 335%, από 856 $ το 2000 σε 3.725 $ το 2022.
  • Κατά την περίοδο 2000-2012, οι δαπάνες αυξάνονταν κατά 29 $ ετησίως. Μετά το 2012 η αύξηση επιταχύνθηκε σε 224 $ ετησίως.
  • Καταγράφηκε αξιοσημείωτη αύξηση των δαπανών για νεότερα μη ινσουλινικά φάρμακα (GLP-1RA, SGLT2i, αναστολείς DPP-4), ενώ οι δαπάνες για παλαιότερα από του στόματος φάρμακα και ανθρώπινη ινσουλίνη μειώθηκαν.
  • Οι δαπάνες για ανάλογα ινσουλίνης αυξήθηκαν αρχικά αλλά σταθεροποιήθηκαν μετά το 2016.
  • Η ανοδική τάση στα νεότερα φάρμακα υψηλού κόστους οφειλόταν κυρίως στην αύξηση του αριθμού χρηστών.

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Οι κατά κεφαλήν δαπάνες για νεότερα αντιδιαβητικά φάρμακα έχουν αυξηθεί σημαντικά κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες στις ΗΠΑ, κυρίως λόγω της ευρύτερης χρήσης αποτελεσματικών αλλά υψηλού κόστους θεραπειών. Η ανάδειξη των βασικών παραγόντων που οδηγούν σε αυτή την αύξηση – συμπεριλαμβανομένης της διεύρυνσης των ενδείξεων, της εξέλιξης των κλινικών κατευθυντήριων οδηγιών και των μεταβολών στην ασφαλιστική κάλυψη – είναι κρίσιμη για τη βελτίωση της προσβασιμότητας και της οικονομικής προσιτότητας των θεραπειών για τον ΣΔ. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για στοχευμένες πολιτικές φαρμάκου που θα διασφαλίζουν ισότιμη πρόσβαση για ασθενείς από διαφορετικά κοινωνικοοικονομικά υπόβαθρα.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. American Diabetes Association Professional Practice Committee for Diabetes*; 9. Pharmacologic Approaches to Glycemic Treatment: Standards of Care in Diabetes—2026. Diabetes Care1 January 2026; 49 (Supplement_1): S183–S215. https://doi.org/10.2337/dc26-S009
  2. Hua X, Carvalho N, Tew M, Huang ES, Herman WH, Clarke P. Expenditures and prices of antihyperglycemic medications in the United States: 2002-2013. JAMA. 2016;315(13):1400-1402. doi: 10.1001/jama.2016.0126.
  3. Dieleman JL, Cao J, Chapin A, et al. US health care spending by payer and health condition, 1996-2016. JAMA. 2020;323(9):863-884. doi: 10.1001/jama.2020.0734.

 

Σύστημα αυτοματοποιημένης χορήγησης ινσουλίνης χωρίς σωληνάκι έναντι πολλαπλών ημερήσιων ενέσεων σε παιδιά και ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και αυξημένη HbA1c (RADIANT): Πολυκεντρική τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη

Wilmot EG, Beltrand J, Guerci B, et al. Tubeless automated insulin delivery versus multiple daily injections in children and adults with type 1 diabetes with elevated HbA1c (RADIANT): a multicentre, international, parallel-group, open-label, randomised, controlled trial. Lancet Diabetes Endocrinol. 2026 Apr;14(4):305-316. doi: 10.1016/S2213-8587(25)00364-X. PMID: 41747751.

 

Επιμέλεια: Αναστάσιος Τεντολούρης

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗΣΚΟΠΟΣ

Τα συστήματα αυτοματοποιημένης χορήγησης ινσουλίνης (Automated Insulin Delivery, AID) έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά στη βελτίωση της γλυκαιμικής ρύθμισης σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ΣΔΤ1) που χρησιμοποιούν αντλία ινσουλίνης. Ωστόσο, δεν υπήρχαν έως τώρα τυχαιοποιημένες μελέτες που να αξιολογούν τα οφέλη των συστημάτων AID χωρίς σωληνάκι (tubeless) τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά με υποβέλτιστη γλυκαιμική ρύθμιση, σε σύγκριση με πολλαπλές ημερήσιες ενέσεις ινσουλίνης (Multiple Daily Injections, MDI). Στόχος της μελέτης RADIANT ήταν η αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας ενός tubeless AID συστήματος σε σχέση με τις MDI σε αυτόν τον πληθυσμό.

 

ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ

Η RADIANT ήταν μια πολυκεντρική, διεθνής, παράλληλων ομάδων, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη κλινική δοκιμή ανοιχτής σχεδίασης, που διεξήχθη σε 19 νοσοκομεία του Ηνωμένου Βασιλείου, του Βελγίου και της Γαλλίας. Συμμετείχαν άτομα ηλικίας 4-70 ετών με ΣΔΤ1 που ελάμβαναν MDI και χρησιμοποιούσαν συνεχή παρακολούθηση γλυκόζης (CGM), με HbA1c 7,5-11%. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία σε αναλογία 2:1 σε tubeless AID ή συνέχιση MDI (ομάδα ελέγχου). Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η διορθωμένη διαφορά μεταξύ των ομάδων ως προς την HbA1c στις 13 εβδομάδες, η οποία αξιολογήθηκε για ανωτερότητα.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Μεταξύ του Σεπτεμβρίου 2023 και του Απριλίου 2024 τυχαιοποιήθηκαν συνολικά 188 συμμετέχοντες (ομάδα AID: n=125, ομάδα ελέγχου: n=63). Τα κυριότερα αποτελέσματα ήταν:

  • Στην ομάδα AID, η HbA1c μειώθηκε από 8,1% (SD 0,7; 65 mmol/mol) στην έναρξη σε 7,2% (SD 0,6; 55 mmol/mol) στις 13 εβδομάδες.
  • Στην ομάδα ελέγχου η HbA1c παρέμεινε σταθερή: από 8,1% (SD 0,6; 65 mmol/mol) σε 8,0% (SD 0,7; 64 mmol/mol).
  • Η διορθωμένη μέση διαφορά μεταξύ των ομάδων ήταν -0,8% (95% ΔΕ: -1,0 έως -0,6; -8,7 mmol/mol [95% ΔΕ: -10,9 έως -6,6]; p<0,0001).
  • Δεν καταγράφηκαν επεισόδια σοβαρής υπογλυκαιμίας ή διαβητικής κετοξέωσης σε καμία από τις δύο ομάδες κατά τη διάρκεια της μελέτης.
  • Αναφέρθηκαν 39 ανεπιθύμητες ενέργειες σε 28 συμμετέχοντες της ομάδας AID και 3 σε 3 συμμετέχοντες της ομάδας ελέγχου. Δύο σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα (νόσος Kawasaki και οξύ στεφανιαίο σύνδρομο) στην ομάδα AID κρίθηκαν άσχετα με τη συσκευή ή τη διαδικασία της μελέτης.

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τα αποτελέσματα της μελέτης RADIANT καταδεικνύουν την κλινική αποτελεσματικότητα της άμεσης μετάβασης από MDI σε tubeless AID σε ενήλικες και παιδιά με ΣΔΤ1 που δεν επιτυγχάνουν τους γλυκαιμικούς τους στόχους, χωρίς ανησυχίες ασφαλείας. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την ένταξη των tubeless AID συστημάτων ως θεραπευτική επιλογή στο τυπικό θεραπευτικό πλαίσιο για άτομα με ΣΔΤ1 και υπογλυκαιμική ρύθμιση κάτω από τον επιθυμητό στόχο υπό MDI, τόσο στον παιδιατρικό όσο και στον ενήλικο πληθυσμό.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. Bergenstal RM, Nimri R, Beck RW, et al. A comparison of two hybrid closed-loop systems in adolescents and young adults with type 1 diabetes (FLAIR): a multicentre, randomised, crossover trial. Lancet. 2021;397(10270):208-219. doi: 10.1016/S0140-6736(20)32514-9.
  2. Breton MD, Kanapka LG, Beck RW, et al. A randomized trial of closed-loop control in children with type 1 diabetes. N Engl J Med. 2020;383(9):836-845. doi: 10.1056/NEJMoa2004736.
  3. Kovatchev BP. The artificial pancreas in 2017: the year of transition from research to clinical practice. Nat Rev Endocrinol. 2018;14(2):74-76. doi: 10.1038/nrendo.2017.170.

 

IDF Europe newsletter – March 2026

<!–
<!–