01-04 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1999 / 6ο Πανελλήνιο Διαβητολογικό Συνέδριο / Συνεδριακό Κέντρο Κτηματικής Τράπεζας
Πέμπτη 01 Απριλίου 1999
Δορυφορικό Συμπόσιο
- «Παχυσαρκία & Διαβήτης. Νεότερα Δεδομένα».
- «Παχυσαρκία & Διαβήτης»
- «Ο ρόλος της Ορλιστάτης στην αντιμετώπιση του Διαβήτη Τύπου 2»
- «Η επίδραση της Ορλιστάτης στους παράγοντες κινδύνου στον παχύσαρκο διαβητικό»
Παρασκεύη 02 Απριλίου 1999
Δορυφορικό Συμπόσιο
«Ο ψυχικός κόσμος του διαβητικού ασθενή»
- «Η Κατάθλιψη στο Διαβήτη. Σύμπτωση ή επιπλοκή ; »
- «Επιδημιολογία της κατάθλιψης και του άγχους στους διαβητικούς ασθενείς. Παθοφυσιολογία των διαβητικών σε σχέση με τις αδρενεργικές λειτουργίες»
- «Σχέση γιατρού-αρρώστου σαν θεραπευτικό εργαλείο στο Διαβήτη.»
- «Χρόνιες Επιπλοκές του Σακχαρώδη Διαβήτη και ο ψυχικός κόσμος του ασθενή»
- «Φαρμακευτική Προσέγγιση των διαβητικών Ασθενών με Άγχος και Κατάθλιψη.»
Εναρκτήρια Διάλεξη
«Κριτήρια ταξινόμησης και διάγνωση του Σακχαρώδη Διαβήτη. Νεότερα δεδομένα»
Διάλεξη
« Είναι ο Σακχαρώδης Διαβήτης νόσος της περιγεννητικής ή βρεφικής ηλικίας;»
Στρογγυλό Τραπέζι
– «Σακχαρώδης Διαβήτης & Σεξουαλική Δυσλειτουργία»
- «Η Ενδονοκρινολογική άποψη»
- «Η Νευροψυχιατρική άποψη»
- «Η Ουρολογική άποψη»
- «Η σεξουαλική δυσλειτουργία στη γυναίκα με Σακχαρώδη Διαβήτη»
Εξειδικευμένες Συζητήσεις
«Κώματα στο Σακχαρώδη Διαβήτη»
«Πρακτική Προσέγγιση αρρώστου με Διαβητικό Πόδι»
«Θεραπεία στο Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2»
Δορυφορικό Συμπόσιο
«Διαβητική Δυσλιπιδαιμία : Νεώτερες Φαρμακευτικές Προσεγγίσεις»
Εναρκτήριες Παρατηρήσεις
«Παθοφυσιολογία της Διαβητικής Δυσλιπιδαιμίας»
«Η Διαβητική Δυσλιπιδαιμία ως Παράγοντας Κινδύνου Σ.Ν.»
«Θεραπευτική Αντιμετώπιση της Διαβητικής Δυσλιπιδαιμίας»
«Διαβητική Δυσλιπιδαιμία και Σ.Ν. : Ο Ρόλος της Ατορβαστατίνης (των νεοτέρων στατινών) στους Ασθενείς με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2»
Σάββατο 03 Απριλίου 1999
Στρογγυλό Τραπέζι
? «Σακχαρώδης Διαβήτης και Καρδιά»
- «Παράγοντες κινδύνου στην ανάπτυξη Στεφανιαίας Νόσου. Ο Ρόλος της Υπεργλυκαιμίας»
- «Διαγνωστική προσέγγιση του διαβητικού καρδιολογικού ασθενούς»
- «Θεραπευτική αντιμετώπιση ισχαιμικών συμβαμάτων. Ο ρόλος της παρεμβατικής καρδιολογίας»
- «Πρωτογενείς και δευτερογενείς προληπτικές στρατηγικές για την Στεφανιαία Νόσο στο Σακχαρώδη Διαβήτη»
Διάλεξη
«Ιώσεις και Σακχαρώδης Διαβήτης»
Διάλεξη
? «Ανεπίγνωστη Υπογλυκαιμία»
Στρογγυλό Τραπέζι
- «Διαβητικό Πόδι»
- «Αιτιοπαθέγενεια νευροτροφικού έλκους και λοιμώξεις »
- «Αιτιοπαθέγενεια και θεραπεία ισχαιμικού έλκους»
- «Κλινική εικόνα και πρόληψη»
- «Θεραπεία νευροτροφικού έλκους & μελλοντικές εξελίξεις»
Αρεταίειος Διάλεξη
«Συμπεράσματα της Βρεττανικής προοπτικής μελέτης για το Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 (UKPDS)»
Εξειδικευμένες Συζητήσεις
«Διατροφή και Διαβήτης»
«Σακχαρώδης Διαβήτης και Υπέρταση»
«Σακχαρώδης Διαβήτης και Λιπίδια»
«Σακχαρώδης Διαβήτης και Κύηση»
Κυριακή 04 Απριλίου 1999
Εξειδικευμένη Συζήτηση
«Η σημασία της Διαβητολογικής Ομάδας στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα του Σακχαρώδη Διαβήτη »
Στρογγυλό Τραπέζι
«Το παρόν και το μέλλον στην αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 1»
- «Χορήγηση ινσουλίνης με αντλίες»
- «Μεταμόσχευση παγκρέατος»
- «Μεταμόσχευση νησιδίων του Langerhans»
- «Είναι δυνατή η πρόληψη του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 1»
- «Νέα γνώση για τον Σακχαρώδη Διαβήτη. Ποιότητα ή ποσότητα;»
17-19 ΜΑΡΤΙΟΥ 1995 / 4o Πανελλήνιο Διαβητολογικό Συνέδριο
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΜΑΡΤΙΟΥ
Ελεύθερες Ανακοινώσεις
– Μακροχρόνια μελέτη σύγκρισης ελαιόλαδου με ηλιέλαιου σε διαβητικά άτομα τύπου 2.
– Διατροφή, δυσλιπιδαιμίες, και δυσανεξία στη γλυκόζη σαν παράγοντες κινδύνου θνησιμότητος στο γενικό πληθυσμό.
– Η επίδραση της διαβητικής δίαιτας στις διατροφικές συνήθειες της οικογένειας του διαβητικού ατόμου.
– Τα επιδεκτικά μόρια HLA-DQ για το σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι έχουν διαφορετικά δομικά χαρακτηριστικά από τα προστατευτικά μόρια.
– Ανίχνευση αυτοαντιγόνων από ορούς νεοδιαγνωσθέντων διαβητικών ατόμων σε κύτταρα της β-νησιδοκυτταρικής σειράς INS-1.
– Μελέτη έκκρισης της ινσουλίνης σε μέλη οικογενειών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου II.
Στρογγυλό Τραπέζι
– ‘Υπέρταση και υπερλιπιδαιμία στο σακχαρώδη διαβήτη’
– Υπερλιπιδαιμία στο σακχαρώδη διαβήτη
– Υπέρταση στο σακχαρώδη διαβήτη
– Υπέρταση και σακχαρώδης διαβήτης στην εγκυμοσύνη και στην τρίτη ηλικία.
Ελεύθερες Ανακοινώσεις
– Συγκριτική μελέτη της φαρμακοδυναμικής δράσης της γλιμεπιρίδης και της γλιβενκλαμίδης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση σε υγιείς εθελοντές.
– Μεταβολές στη διάθεση γλυκόζης μετά από βραχυχρόνια χορήγηση’
D-Fenfluramine σε παχύσαρκες διαβητικές τύπου 2.
– Δοκιμασία τριήμερης φόρτισης με Mg για την έμμεση εκτίμηση της ενδοκυττάριας επάρκειας Mg σε διαβητικούς.
– Δείκτης κωνικότητας (Conicity Index) σε ομάδα νεαρών γυναικών & σχέσεις με την ινσουλίνη πλάσματος και την αρτηριακή πίεση.
– Η οστική πυκνότητα στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ.
ΣΑΒΒΑΤΟ 18 ΜΑΡΤΙΟΥ
Ελεύθερες Ανακοινώσεις
– Η σημασία της προφυλακτικής χορήγησης ινσουλίνης στο «Διαβήτη εγκυμοσύνης» (ΔΕ).
– Προγραμμα Η/Υ για την παρακολούθηση διαβητικών εγκύων γυναικών στο εξωτερικό ιατρείο.
– Μελέτη της επιδημιολογίας του νεανικού σακχαρώδη διαβήτη στην Ελλάδα.
– Λιποπρωτεΐνη α (LPa) στον ορό παιδιών με ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη.
– Εκτίμηση της μη μυδριατικής οφθαλμικής κάμερας και της βυθοσκόπησης χωρίς μυδρίαση στη διάγνωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.
– Παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια στον διαβήτη τύπου Ι. Συχνότης, παράγοντες κινδύνου.
Διάλεξη
– Από την παχυσαρκία στον σακχαρώδη διαβήτη’
Διάλεξη
– Οι υδατάνθρακες στη διατροφή του διαβητικού’
Συζήτηση των posters
– Διατροφικές συνήθειες ατόμων με μη-ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη.
– Μετασιτιακή γλυκαιμία μετά από εφ’άπαξ ή επανειλημμένη λήψη οσπρίων.
– Τα αποτελέσματα της χορήγησης D-Φενφλουραμίνης σε παχύσαρκους διαβητικούς τύπου ΙΙ.
– Αποτελεσματικότητα 12μηνης θεραπείας με tolrestat, ασθενών με συμπτωματική διαβητική νευροπάθεια.
– Τα αποτελέσματα χορήγηση τολρεστάτης σε ασθενείς μα διαβητική νευροπάθεια.
– Διεύρυνση και αντιμετώπιση διαβητικού ποδιού.
– Επιπολασμός χρόνιας περιφερικής διαβητικής νευροπάθειας και ελκών σε διαβητικούς ασθενείς ηλικίας 18-70 ετών : πληθυσμιακή μελέτη
– Σεξουαλικά προβλήματα σε διαβητικούς άνδρες
– Η αξιοπιστία των στοιχείων του ιατρικού πιστοποιητικού θανάτου στην αξιολόγηση των θανάτων από σακχ. διαβήτη και των επιπλοκών του στην επαρχία Ρόδου κατά τη δεκαετία 1981-1990.
α.«Αντίλογοι»
– Ενότης Ι. Εντατικοποιημένη θεραπεία με ινσουλίνη στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
– Ενότης ΙΙ. Συνδυασμός ινσουλίνης με χάπια
β. Συνάντηση με τους ειδικούς
«Ο διαβητικός στο χειρουργείο»
Συζήτηση των posters
– Ο συνδυασμός ινσουλίνης (Ι) και μετφορμίνης (ΜΕΤ) βελτιώνει τη μεταβολική ρύθμιση των διαβητικών τύπου ΙΙ, με σύνδρομο «Χ».
– Τα επίπεδα γλυκόζης πλάσματος σαν προγνωστικός παράγων κινδύνου σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα τουμυοκαρδίου.
– Παράγοντες κινδύνου για ΣΝ στη μικρολευκωματινουρία & Εκτίμηση των επιπτώσεων στην καρδιακή λειτουργία
– Ισχαιμική καρδιοπάθεια στο ΣΔ τύπου 2 και συσχέτιση της με τη μικρολευκωματινουρία
– Η Lp(a) ως παράγων κινδύνου για έμφραγμα του μυοκαρδίου σε τύπου 2 διαβητικούς ασθενείς.
– Λιποπρωτεΐνη α του ορού σε IDDM με φυσιολογική και αυξημένη απέκκριση λευκωματίνης.
– Κλινικο-επιδημιολογικό και αγγειογραφικό profil διαβητικών ασθενών με στεφανιαία νόσο.
– Οφθαλμολογικές παθήσεις και εκδηλώσεις στο διαβητικό πληθυσμό.
– Συσχέτιση διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και λιποπρωτεΐνης-α στο ΣΔ τύπου 2.
– Διαβητική νεφροπάθεια και παράμετροι περιοδικής 24ωρης καταγραφής Α.Π. σε διαβητικούς τύπου Ι.
Συζήτηση των posters
– Ανοσογενετική μελέτη σακχαρώδους διαβήτη κυήσεως
– Το BMI και το W/H ratio σε διαβητικά άτομα τύπου ΙΙ και υγιείς μάρτυρες και συσχέτιση αυτών με το λιπιδαιμικό profile
– Ρόλος ινσουλινοαντοχής στην ανάπτυξη παθολογικής ανοχής γλυκόζης και σακχαρώδους διαβήτου επί κιρρώσεως.
– Η μειωμένη αντίληψη υπογλυκαιμίας σε ινσουλινοθεραπευόμενους διαβητικούς
– Το επίπεδο της ρύθμισης της γλυκόζης στο διαβητικό πληθυσμό μικρής επαρχιακής πόλης.
– Συσχέτιση επιπέδων ινσουλίνης με στεροειδή του φύλου σε άρρενες με ινσουλινοανεξάρτητο σακχαρώδη διαβήτη.
– Συσχέτιση ενδοθυλίνης ούρων και κορτιζόλης ούρων σε άτομα μεινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη.
– Η συχνότητα του μεταβολικού συνδρόμου Χ σε ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικών απνοιών στον ύπνο.
– Η δοκιμασία ανοχής γλυκόζης σε ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικών απνοιών στον ύπνο.
– Ανοχή γλυκόζης και ινσουλινική ανταπόκριση σε ασθενείς με ομόζυγο β-μεσογειακή αναιμία
– Η επίδραση του χρόνου φύλαξης στη σταθερότητα δειγμάτων αίματος για τον προσδιορισμό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης με τη μέθοδο υψηλής πίεσης υγρής χρωματογραφίας (HPLC).
Στρογγυλό Τραπέζι
– «Υπογλυκαιμία»
Αρεταίειος Διάλεξη
“Insulin resistance-1995”
ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΜΑΡΤΙΟΥ
Ελεύθερες Ανακοινώσεις
– Νεφρικές, μεταβολικές και ορμονικές μεταβολές μετά από χορήγηση λευκωμάτων τροφής διαφορετικής προέλευσης σε νορμοτασικούς, μη πρωτεϊνουρικούς, ινσουλινοεξαρτώμενους διαβητικούς (ΙΕΣΔ) ασθενείς.
– Ανενεργός ρενίνη και διαβητική νεφροπάθεια
– Σύστημα αντιμεταφοράς Νατρίου-Λιθίου (Na+ / Li+ ΣΑ) και ενδογενείς ουσίες παρόμοιες με διγοξίνη (DLIS) σε διαβητικές και μη διαβητικές γυναίκες με αρτηριακή υπέρταση κατά την κύηση (ΑΥΚ) και στους γονείς τους.
– Επίδραση της ενδογενούς υπερινσουλιναιμίας στα επίπεδα της αρτηριακής πιέσεως και τη νεφρική απέκκριση νατρίου και καλίου.
– Διαταραχές μηχανισμού πήξεως και ινωδόλυσης στη στεφανιαία νόσο στο Σακχ.Διαβήτη.
– Δείκτες κατανομής σωματικού λίπους : όρια εμφάνισης υπερινσουλιναιμίας και ινσουλινοαντοχής.
Διάλεξη
– «Ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη και χρόνιες επιπλοκές»
Συμπόσιο
– «Μεταμοσχεύσεις παγκρέατος»
-Εισαγωγή & προβληματισμοί
-Φυσιολογική & παθολογική λειτουργία της ενδοκρινούς μοίρας του παγκρέατος.
Το ζητούμενο με τη μεταμόσχευση
-Δυνατότητες & όρια της ανοσολογίας
-Ενδείξεις & αποτελέσματα της τμηματικής μεταμόσχευσης του παγκρέατος.
– Μεταμόσχευση νησιδίων. Πειραματισμός ή η λύση του προβλήματος ;
-Λοιμώξεις, σακχαρώδης διαβήτης και παγκρεατική μεταμόσχευση.
ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΑ ΣΥΜΠΟΣΙΑ
Α. Πέμπτη 16 Μαρτίου 1995
Ι. « Αντιμετώπιση παχύσαρκου διαβητικού Τύπου ΙΙ»
ΙΙ. «Έγκαιρη διάγνωση χρόνιων επιπλοκών»
Β. Παρασκευή 17 Μαρτίου 1995
«Διαβητική νευροπάθεια»
ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
(Σάββατο 18 Μαρτίου 1995, Ξεν. Χανδρή, Λ. Συγγρού 385 Αθήνα)
Α. «Ινσουλινοθεραπεία»
Β. «Ο ρόλος του νοσηλευτή στο Σακχαρώδη Διαβήτη»
Γ. « Ο ρόλος των γονέων στην καλύτερη ρύθμιση του Σακχαρώδη Διαβήτη»
Δ. «Δίαιτα στη Διαβητική νεφροπάθεια.»
Μια τυχαιοποιημένη μελέτη σύγκρισης των θεραπειών σε διαβήτη τύπου 2 με συνυπάρχουσα στεφανιαία νόσο.
A randomized trial of therapies for type 2 diabetes and coronary artery disease.
BARI 2D Study Group Collaborators.
N Engl J Med 2009; 360(24): 2503-15.
Yπεύθυνη επιλογής και προώθησης: Αναστασία Θανοπούλου
Πρωτογενή καταληκτικά σημεία ήταν ο θάνατος και ένα σύνθετο καταληκτικό σημείο συνιστώμενο από θάνατο, έμφραγμα του μυοκαρδίου ή αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (δηλαδή μείζον καρδιαγγειακό σύμβαμα). Η επιλογή της αγγειοπλαστικής (percutaneous coronary intervention, PCI) ή της αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (coronary-artery bypass grafting, CABG) έγινε με βάση τις ενδείξεις κάθε μεθόδου.
Αποτελέσματα: Στα 5 χρόνια, η επιβίωση δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ της ομάδας επαναγγείωσης (88,3%) και της ομάδας φαρμακευτικής θεραπείας (87,8%, P=0,97) ή μεταξύ της ομάδας που έλαβε ευαισθητοποίηση στην ινσουλίνη (88,2%) σε σύγκριση με την ομάδα που υπεβλήθη σε χορήγηση ινσουλίνης (87,9%, P=0,89). Δεν φάνηκε διαφορά μεταξύ PCI και φαρμακευτικής θεραπείας. Αντίθετα η εμφάνιση μειζόνων καρδιαγγειακών συμβαμάτων ήταν σημαντικά μικρότερη στα άτομα που έκαναν CABG (22,4%) σε σύγκριση μ’ αυτά που έλαβαν μόνο φαρμακευτική αγωγή (30,5%, P=0,01, P=0,002). Τα ανεπιθύμητα συμβάματα και ιδίως τα σοβαρά ήταν παραπλήσια στις ομάδες, παρότι η σοβαρή υπογλυκαιμία ήταν πιο συχνή στα άτομα που έλαβαν ινσουλίνη (9,2%) έναντι αυτών που έλαβαν θεραπεία ευαισθητοποίησης στην ινσουλίνη (5,9%, P=0,003).
Συμπερασματικά, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στα ποσοστά θανάτου και μείζονος καρδιαγγειακού συμβάματος μεταξύ ασθενών που υποβάλλονται σε επέμβαση επαναγγείωσης και αυτών που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή ή μεταξύ των ασθενών που λαμβάνουν ινσουλίνη ή θεραπεία ευαισθητοποίησης στην ινσουλίνη.
Ανάλυση των επιδράσεων της Μεσογειακής διατροφής στην υγεία: Το ελληνικό σκέλος της προοπτικής μελέτης EPIC .
Anatomy of health effects of Mediterranean diet: Greek EPIC prospective cohort study.
Trichopoulou A, Bamia C, Trichopoulos D.
BMJ 2009; 338: b2337. doi: 10.1136/bmj.b2337
Yπεύθυνη επιλογής και προώθησης: Αναστασία Θανοπούλου
Συμμετείχαν 23.349 άνδρες και γυναίκες, χωρίς διαγεγνωσμένο καρκίνο, στεφανιαία νόσο ή διαβήτη, που ζούσαν επιβεβαιωμένα μέχρι τον Ιούνιο 2008 και για τους οποίους υπήρχαν πλήρη στοιχεία κατά την ένταξη στη μελέτη. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία. Μετά από διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 8,5 ετών, συνέβησαν 652 θάνατοι από κάθε αιτία σε 12.694 συμμετέχοντες οι οποίοι είχαν βαθμολογία συμμόρφωσης προς το πρότυπο της Μεσογειακής διατροφής 0-4 και 423 θάνατοι στους 10.655 συμμετέχοντες οι οποίοι είχαν βαθμολογία συμμόρφωσης προς το πρότυπο της Μεσογειακής διατροφής μεγαλύτερη του 5.
Μετά από διόρθωση για πιθανούς συγχυτικούς παράγοντες, η μεγαλύτερη συμμόρφωση προς το πρότυπο της Μεσογειακής διατροφής σχετιζόταν με στατιστικά σημαντική μείωση της συνολικής θνησιμότητας (για κάθε 2 μονάδες αύξηση στη βαθμολογία σχετικός κίνδυνος θνησιμότητας 0,864, 95% διαστήματα εμπιστοσύνης 0,802 έως 0,932). Η συμμετοχή των καθέκαστα συνιστωσών της Μεσογειακής διατροφής στη συσχέτιση αυτή ήταν: για τη μέτρια κατανάλωση οινοπνεύματος 23,5%, για τη μικρή κατανάλωση κρέατος και των προϊόντων του 16,6%, για τη μεγάλη κατανάλωση λαχανικών 16,2%, φρούτων και ξηρών καρπών 11,2%, για τον υψηλό λόγο μονοακορέστων προς κεκορεσμένα λιπαρά οξέα 10,6% για τη μεγάλη κατανάλωση οσπρίων 9,7%.
Η συμμετοχή της μεγάλης κατανάλωσης δημητριακών και της μικρής κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων ήταν ελαχίστη, ενώ η μεγάλη κατανάλωση ψαριών και θαλασσινών σχετιζόταν με μη σημαντική αύξηση στη θνησιμότητα. Με βάση τα παραπάνω ευρήματα, οι συγγραφείς συμπεραίνουν ότι τα κυρίαρχα συστατικά της Μεσογειακής διατροφής που σχετίζονται με μικρότερη θνησιμότητα είναι η μέτρια κατανάλωση οινοπνεύματος, η μικρή κατανάλωση κρέατος και των προϊόντων του και η μεγάλη κατανάλωση λαχανικών, φρούτων και ξηρών καρπών, ελαιολάδου και οσπρίων. Η ελάχιστη επίδραση των δημητριακών και των γαλακτοκομικών σχετίζεται πιθανώς με την ετερογένεια των διαφόρων τροφίμων ως προς τις επιδράσεις στους στην υγεία και η επίδραση των ψαριών και των θαλασσινών με το γεγονός ότι η κατανάλωσή τους ήταν γενικά μικρή στον συγκεκριμένο πληθυσμό.
Η επίδραση της εντατικοποιημένης γλυκαιμικής ρύθμισης επί των καρδιαγγειακών συμβαμάτων και του θανάτου σε ασθενείς με διαβήτη: μια μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών.
Effect of intensive control of glucose on cardiovascular outcomes and death in patients with diabetes mellitus: a meta-analysis of randomised controlled trials.
Kausik K Ray, Sreenivasa Rao Kondapally Seshasai, Shanelle Wijesuriya, Rupa Sivakumaran, Sarah Nethercott, David Preiss, Sebhat Erqou, Naveed Sattar.
Lancet 2009; 373: 1765–72
Yπεύθυνη επιλογής και προώθησης: Αναστασία Θανοπούλου
Μέθοδοι: Συγκεντρώθηκαν 5 προοπτικές, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες μελέτες με 33040 συμμετέχοντες για να εκτιμηθεί η επίδραση της εντατικοποιημένης γλυκαιμικής ρύθμισης στο θάνατο και τα καρδιαγγειακά συμβάματα σε σύγκριση με τη συμβατική θεραπεία. Συλλέχθηκαν πληροφορίες για μη θανατηφόρο έμφραγμα μυοκαρδίου, στεφανιαία νόσο (θανατηφόρο και μη θανατηφόρο έμφραγμα μυοκαρδίου), αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο και για θάνατο ανεξαρτήτου αιτίας, και έγινε μια μετα-ανάλυση, για να εκτιμηθούν συνολικά τα αποτελέσματα για τα καταληκτικά σημεία, χρησιμοποιώντας τους σχετικούς κινδύνους από τα δεδομένα κάθε μελέτης. Εκτιμήθηκε η στατιστική ετερογένεια ανάμεσα στις μελέτες με τις μεθόδους χ² και I².
Αποτελέσματα: Οι 5 μελέτες παρείχαν πληροφορίες για 1497 συμβάματα μη θανατηφόρου εμφράγματος μυοκαρδίου, 2318 συμβάματα στεφανιαίας νόσου, 1127 αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, και 2892 θανάτους κάθε αιτίας κατά τη διάρκεια 163.000 ανθρωποετών παρακολούθησης. Η μέση HbA1c ήταν κατά 0,9% χαμηλότερη στους ασθενείς με την εντατικοποιημένη θεραπεία σε σύγκριση με τους ασθενείς στους οποίους δόθηκε η συμβατική θεραπεία. Η εντατικοποιημένη γλυκαιμική ρύθμιση είχε σαν αποτέλεσμα τα μη θανατηφόρα εμφράγματα μυοκαρδίου να μειωθούν κατά 17% (odds ratio 0,83, 95% CI 0,75–0,93), και η στεφανιαία νόσος να μειωθεί κατά 15% (0,85, 0,77–0,93). Η εντατικοποιημένη γλυκαιμική ρύθμιση δεν είχε στατιστικά σημαντική επίδραση στα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια (0,93, 0,81–1,06) ή στη συνολική θνητότητα (1,02, 0,87–1,19).
Συμπέρασματα: Η εντατικοποιημένη γλυκαιμική ρύθμιση μειώνει σημαντικά περισσότερο τα στεφανιαία συμβάματα σε σύγκριση με τη συμβατική θεραπεία, χωρίς να αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου. Ωστόσο, ο βέλτιστος τρόπος, ρυθμός και το μέγεθος μείωσης της HbA1c μπορεί να διαφέρει σε διαφορετικούς πληθυσμούς.
Συμμόρφωση με το διατροφικό πρότυπο DASH και επίπτωση καρδιακής ανεπάρκειας.
Consistency With the DASH Diet and Incidence of Heart Failure.
Emily B. Levitan, Alicja Wolk, Murray A. Mittleman.
Arch Intern Med. 2009; 169:851-857.
Yπεύθυνη επιλογής και προώθησης: Αναστασία Θανοπούλου
Υπόθεση: Η δίαιτα DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension, DASH), μειώνει αποτελεσματικά την αρτηριακή πίεση. Η σχέση ανάμεσα στη διατροφή σύμφωνα με το πρότυπο DASH και στον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου και αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου έχει εξεταστεί σε μελέτες παρατήρησης, που έδειξαν διαφορετικά κατά περίπτωση αποτελέσματα. Υποθέσαμε ότι η διατροφή σύμφωνα με το πρότυπο DASH σχετίζεται με μικρότερη επίπτωση καρδιακής ανεπάρκειας.
Μέθοδοι: Σχεδιάστηκε μια προοπτική μελέτη παρατήρησης στα πλαίσια της Σουηδικής πληθυσμιακής μελέτης μαστογραφίας, με 36019 γυναίκες ηλικίας 48 έως 83 ετών χωρίς καρδιακή ανεπάρκεια, σακχαρώδη διαβήτη ή έμφραγμα μυοκαρδίου κατά την ένταξη. Η δίαιτα αξιολογήθηκε με ερωτηματολόγια συχνότητας κατανάλωσης διαφόρων τροφίμων. Η συμμόρφωση ως προς το πρότυπο DASH εκτιμήθηκε με τέσσερις βαθμολογημένες κλίμακες. Στην πρώτη βαθμολογείτο η κατανάλωση των συστατικών του προτύπου DASH. Στις άλλες τρεις βαθμολογείτο η κατανάλωση τροφίμων με βάση διατροφικές κατευθυντήριες οδηγίες. Χρησιμοποιήθηκαν αναλογικά τυχαιοποιημένα μοντέλα για να υπολογίσουν τα ποσοστά της καρδιακής ανεπάρκειας που οδήγησε σε νοσηλεία ή θάνατο, όπως καθορίστηκαν από τις εγγραφές στα νοσήλεια και τα πιστοποιητικά θανάτου στη Σουηδία από 1 Ιανουαρίου 1998 έως 31 Δεκεμβρίου 2004.
Αποτελέσματα: Στα 7 χρόνια παρακολούθησης, 443 γυναίκες ανέπτυξαν καρδιακή ανεπάρκεια. Γυναίκες που ανήκαν στο ανώτερο τεταρτημόριο της κλίμακας που αντιστοιχούσε στα προϊόντα του διατροφικού προτύπου DASH παρουσίασαν κατά 37% μικρότερο ποσοστό εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας αφού έγινε προσαρμογή για ηλικία, φυσική δραστηριότητα, θερμιδική πρόσληψη, μορφωτικό επίπεδο, οικογενειακό ιστορικό εμφράγματος μυοκαρδίου, κάπνισμα, λήψη θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης μετά την εμμηνόπαυση, μοναχική διαβίωση, αρτηριακή υπέρταση, υπερλιπιδαιμία, δείκτη μάζας σώματος και εμφάνιση εμφράγματος μυοκαρδίου. Οι λόγοι συχνοτήτων (95% διαστήματα εμπιστοσύνης) στα τεταρτημόρια ήταν 1 (αναφοράς), 0,85 (0,66-1,11), 0,69 (0,54-0,88), και 0,63 (0,48-0,81), p < 0,001. Το ίδιο παρατηρήθηκε και για τη βαθμολόγηση με βάση τις κατευθυντήριες οδηγίες διατροφής.
Συμπέρασμα: Στον μελετηθέντα πληθυσμό, διατροφή σύμφωνα με το πρότυπο DASH σχετίζονται με μικρότερα ποσοστά καρδιακής ανεπάρκειας.